تجمعات مردمی، سنگ بنای اقتدار نظام

نویسنده سیده زهرا آرامی لواسانی | نویسنده و پژوهشگر این راهبرد که در ادبیات نظامی با عنوان «شکست روانی جمعی» یا «فروپاشی اراده مقاومت» شناخته می‌شود، بر این فرض استوار است که با به شهادت رساندن رهبر و نظامیان ارشد، بمباران‌های گسترده، تلفات سنگین، اختلال در زیرساخت‌های حیاتی و القای احساس شعب ابی‌طالب و محاصره، می‌تواند همبستگی اجتماعی را از هم بپاشد و خیابان‌ها را به صحنه اعتراض یا انفعال تبدیل کند؛ و این راهبرد با حداکثر ظرفیت اطلاعاتی، نظامی و روانی به‌کار گرفته شد. اما برخلاف تمام پیش‌بینی‌ها و فراخوان‌ها، خیابان‌های ایران نه‌تنها خالی یا معترض نشدند بلکه هر شب میزبان میلیون‌ها نفری بود که با آمدن‌های خودجوش و پرشور، پیام «ما می‌مانیم و مقاومت می‌کنیم» را به جهان مخابره کردند. اجتماعات شبانه مردمی از این جهت که ریشه در مردم‌سالاری دینی دارد، مستمر و پررونق شده است. چون این مفهوم (مردم‌سالاری دینی) تلفیقی از مشارکت مردمی و پایبندی به ارزش‌های دینی است. در مردم‌سالاری دینی، مردم صرفا تماشاگر سیاست نیستند بلکه خود عامل اصلی تحولاتند. مردم ولایتمدار ایران در تجمعات انقلابی شبانه، با اختیار، بصیرت و هوشمندی حضور پیدا می‌کنند تا در مسیر سیاسی و نظامی کشور اثر بگذارند. این مشارکت داوطلبانه نشانه احترام مردم به نقش خودشان در سرنوشت کشورشان است. تجمعات شبانه که به‌نوعی به حیات شبانه در کشور منجر شده و براساس مناسبت‌های دینی و انقلابی رنگ شادی یا عزا به خود می‌گیرد، شب‌های تهران را زنده‌تر از همه زمان‌ها کرده است. مردم حضور در این تجمعات را یک تکلیف شرعی می‌دانند و با آگاهی و تعهد اخلاقی و اعتقادی همراه با شور و شعور حضور داشته‌اند. به گفته رهبر شهید، حضور گسترده مردم در تجمعات خیابانی، نماد اتحاد و مقاومت ملت ایران در برابر فشار‌ها و تهدیدات خارجی است. تجمعات شبانه خیابانی یک پیام بازدارندگی بین‌المللی نیز دارد و آن پیام این است که هرگونه فشار یا تهدید علیه ایران با واکنش مردمی گسترده و جدی مواجه خواهد شد. این خود نوعی بازدارندگی نرم است که در کنار توان نظامی، امنیت ملی را تقویت می‌کند. شب‌های تهران و شهر‌های ایران در این ۱۹۱ روزی که گذشت، عزم و تعصب ایرانیان را در‌خصوص فرهنگ اقتدار و پایداری ایرانی در برابر تهاجم نظامی دشمنان ایران به زیبایی نشان داد. این حضور، به دشمنان نشان می‌دهد که ملت ایران پشت نظام و انقلاب خود ایستاده است و اختلافات داخلی نمی‌تواند اراده جمعی ملت را در دفاع از کشور و آرمان‌ها تضعیف کند. حضور مردم در صحنه، اصلی‌ترین عامل حفظ امنیت و اقتدار ایران در میدان‌های بین‌المللی است، نه صرفا تجهیزات نظامی. تجمعات شبانه، پیش‌بینی رسانه‌های غربی را که «ملت ایران از نظام خسته شده و در اولین فرصت علیه آن قیام خواهد کرد» نه‌تنها بی‌اعتبار کرد بلکه فرماندهان آمریکایی پس از جنگ اعتراف کردند که حضور میلیونی مردم در خیابان‌ها، یکی از عواملی بود که کاخ سفید را متقاعد کرد ادامه جنگ «هزینه‌ای بیش از فایده» دارد. هرچند به انحاء مختلف دشمنی‌شان ادامه دارد، اما در بعد کلان با یک مقاومت ملی سخت و محکم روبه‌رو شده‌اند که آنها را به استیصال کشانده است. مشارکت گسترده و جذاب و با شور و نشاط مردم در زمان جنگ، تعبیری راهبردی است که می‌توان آن را امداد فرهنگی برای جامعه ایران دانست.