Ισραήλ-Μαρόκο: Η στρατιωτική συμμαχία που ανησυχεί την Ισπανία

Μια ολοένα στενότερη στρατιωτική σχέση μεταξύ Ισραήλ και Μαρόκου βρίσκεται στο επίκεντρο ισπανικών δημοσιευμάτων, τα οποία προειδοποιούν για την ενίσχυση των μαροκινών Ενόπλων Δυνάμεων με σύγχρονα ισραηλινά οπλικά συστήματα. Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη σημασία λόγω της γεωγραφικής εγγύτητας του Μαρόκου με τη νότια Ισπανία, αλλά και των διαχρονικών διαφορών μεταξύ Μαδρίτης και Ραμπάτ για τη Θέουτα και τη Μελίγια. Από τη διπλωματική προσέγγιση στη στρατιωτική συνεργασία Μετά την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων Ισραήλ και Μαρόκου στο πλαίσιο των Συμφωνιών του Αβραάμ, η στρατιωτική συνεργασία των δύο χωρών έχει διευρυνθεί σημαντικά. Το Μαρόκο έχει προχωρήσει σε συμφωνίες με ισραηλινές αμυντικές εταιρείες για την απόκτηση σύγχρονων συστημάτων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται συστήματα πυραύλων PULS, αυτοκινούμενα πυροβόλα ATMOS και μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Πρόκειται για οπλικά συστήματα που ενισχύουν σημαντικά τις δυνατότητες των μαροκινών Ενόπλων Δυνάμεων και αναβαθμίζουν τον ρόλο του Ραμπάτ ως στρατιωτικής δύναμης στη Βόρεια Αφρική. Γιατί κοιτάζει προς τον Νότο η Μαδρίτη Η απόσταση ανάμεσα στις δύο πλευρές του Πορθμού του Γιβραλτάρ είναι μόλις περίπου 14 χιλιόμετρα στο στενότερο σημείο του. Παράλληλα, η Ισπανία διατηρεί τους δύο βορειοαφρικανικούς θύλακες, τη Θέουτα και τη Μελίγια, τους οποίους το Μαρόκο θεωρεί αντικείμενο εδαφικής διεκδίκησης. Έτσι, η στρατιωτική αναβάθμιση του Μαρόκου δεν αντιμετωπίζεται στη Μαδρίτη ως μια εξέλιξη που αφορά αποκλειστικά τη Βόρεια Αφρική. Ισπανικά δημοσιεύματα, μεταξύ άλλων στην El Confidencial, έχουν εκφράσει ανησυχίες για την ενίσχυση των μαροκινών στρατιωτικών δυνατοτήτων και την αλλαγή των ισορροπιών στην περιοχή. Η παράδοξη διάσταση με το Ισραήλ Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερο πολιτικό ενδιαφέρον εξαιτίας της στάσης της κυβέρνησης του Πέδρο Σάντσεθ απέναντι στο Ισραήλ. Η Ισπανία έχει αναγνωρίσει το κράτος της Παλαιστίνης και έχει υιοθετήσει ιδιαίτερα επικριτική στάση απέναντι στην ισραηλινή στρατιωτική επιχείρηση στη Γάζα, ενώ έχει λάβει μέτρα περιορισμού των στρατιωτικών συναλλαγών με το Ισραήλ. Την ίδια στιγμή, το Μαρόκο, που βρίσκεται μόλις λίγα χιλιόμετρα από τις ισπανικές ακτές, ενισχύει τις στρατιωτικές του δυνατότητες μέσω ισραηλινής τεχνολογίας. Αυτή ακριβώς η αντίφαση βρίσκεται στο επίκεντρο της κριτικής που ασκείται από ισπανικά μέσα και σχολιαστές: η Μαδρίτη απομακρύνεται από την ισραηλινή αμυντική τεχνολογία, την ώρα που το Ραμπάτ την αξιοποιεί για να ενισχύσει τις δικές του στρατιωτικές δυνατότητες. Από τη Θέουτα στις νέες στρατιωτικές ισορροπίες Οι σχέσεις Ισπανίας και Μαρόκου έχουν περάσει κατά καιρούς από έντονες κρίσεις. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσε η μεταναστευτική κρίση στη Θέουτα, όταν χιλιάδες άνθρωποι πέρασαν μαζικά τα σύνορα και εισήλθαν στον ισπανικό θύλακα. Η ισπανική πλευρά είχε τότε βρεθεί αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή πίεση στα σύνορά της, ενώ η υπόθεση προκάλεσε έντονη πολιτική αντιπαράθεση σχετικά με τον ρόλο του Μαρόκου. Παράλληλα, είχαν διατυπωθεί ισχυρισμοί για εμπλοκή ξένων δικτύων στην κρίση. Ωστόσο, οι συγκεκριμένες καταγγελίες και οι επιμέρους αποδόσεις ευθύνης παραμένουν αντικείμενο πολιτικής και διπλωματικής αντιπαράθεσης και δεν θα πρέπει να παρουσιάζονται ως αδιαμφισβήτητα γεγονότα. Ο παράγοντας που αλλάζει τα δεδομένα Το βασικό ζήτημα για την Ισπανία είναι πλέον ευρύτερο από μια απλή διπλωματική διαφωνία. Το Μαρόκο αποκτά πρόσβαση σε τεχνολογίες που ενισχύουν την ικανότητά του να επιτηρεί, να πλήττει στόχους σε μεγάλες αποστάσεις και να επιχειρεί με σύγχρονα μη επανδρωμένα συστήματα. Για τη Μαδρίτη, η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ένα νέο στρατηγικό περιβάλλον στη νότια πτέρυγα της χώρας. Και έτσι, στον Πορθμό του Γιβραλτάρ διαμορφώνεται ένα νέο παράδοξο: δύο χώρες που απέχουν ελάχιστα γεωγραφικά μεταξύ τους βλέπουν τις στρατιωτικές τους δυνατότητες να εξελίσσονται σε μια περιοχή όπου κάθε αλλαγή ισορροπίας έχει άμεση γεωπολιτική σημασία. *Φωτογραφία αρχείου Δείτε επίσης: