Wel de lusten, maar niet de lasten van statiegeldflessen en -blikjes? Supermarkthouder Henk: 'Iedereen die blikjes verkoopt, moet ze ook innemen'

Supermarktondernemer Henk Hoeve is het wel eens met Stientje van Veldhoven. De Klimaatminister wil meer inleverpunten voor statiegeldblikjes en -flessen. Gevolg is dat ook kleinere buurtsupers die verplichting krijgen. Terecht, vindt Hoeve: 'Als je ze verkoopt, moet je ze ook weer innemen.' Zelf runt Henk Hoeve twee supermarkten; een in Aduard en een in Gasselternijveen. Twee jaar geleden investeerde hij flink in een machine in Aduard die de inname van statiegeldblikjes en -flessen regelt. 'Dat ding kost 26 duizend euro, een flink bedrag voor een kleine ondernemer', rekent Hoeve. Via Statiegeld Nederland kreeg hij ongeveer de helft van het bedrag gesubsidieerd. 'Daardoor kon het.' Hij begrijpt minister Van Veldhoven, die met nieuwe regelgeving komt over het inleveren van statiegeld; omdat er te veel niet wordt ingeleverd, moeten er meer plekken komen waar mensen terecht kunnen met hun flessen en blikjes. Kleine zaken, beneden een oppervlak van 43 vierkante meters, worden vrijgesteld, maar daarnaast mag niemand meer weigeren. Henk Hoeve bij de automaat die blikjes en flesjes inneemt. © Harry Tielman 'Terecht', meent Hoeve. 'Als je blikjes en flesjes met statiegeld verkoopt, moet je ze ook weer willen innemen. Neem de snackbar hiernaast: ze verkopen wel de blikjes, maar die worden hier ingeleverd. Dus ik heb het werk ervan. Dat is toch niet eerlijk? Wel de lusten, maar niet de lasten. Wij hebben er veel werk van en dat kost natuurlijk ook weer geld.' Vies Hij loopt naar de machine in zijn winkel. 'Het is natuurlijk enorm vies om met van die blikjes te werken', zegt hij. 'Want ze zijn nooit helemaal leeg.' Gevolg daarvan is dat hij de machine soms wel twee keer per dag moet reinigen. 'Kost allemaal geld.' Volgens hem zouden zulke kosten moeten worden gedeeld door iedereen die de blikjes ook verkoopt. Zoals Benny Kleiker, die in de Groningse Schildersbuurt supermarkt Benny's Supermarkt bestiert. Op de hoek van de Herman Colleniusstraat en de Jozef Israëlsstraat heeft hij niet veel ruimte, waardoor elke vierkante meter telt. Natuurlijk neemt hij flesjes en blikjes in, maar er zijn grenzen, vindt Kleiker. 'Als er verzamelaars komen met tassen vol, dan stuur ik ze door.' 'Grote jongens' Want op steenworp afstand van 'Benny' zit een Jumbo die wél een machine heeft. 'Als er echt een verplichting komt, dan zullen we dat zien', zegt Kleiker, die overigens niet verwacht dat dit een groot probleem oplevert. 'Ik denk niet dat mensen hier komen en zeggen: je móet het aannemen.' Hoeve begrijpt de situatie, maar vindt dat Kleiker het probleem doorschuift naar zijn grotere buurman. 'Hij denkt misschien: 'dat doen die grote jongens wel even', maar je verplaatst het probleem. Bovendien: het kost die grote jongens ook geld. Mensen die geen flessen en blikjes willen innemen, zouden ze ook niet moeten verkopen.' Wel de lusten, maar niet de lasten? Dat wil er bij supermarkteigenaar Henk niet in. © Harry Tielman Er ís een oplossing, meent Hoeve. En dat is om de VBR (Voorheffing Behouden Retouremballage), het bedrag dat ondernemers krijgen als ze flesjes en blikjes hebben ingenomen, te verhogen. Eens, knikt Dennis Kuijer, commercieel projectleider bij supermarktketen Coop. 'In de retail zijn we de besten in het maken van planningen, maar daar moet dan wel budget voor zijn. Als je de VBR verhoogt, kunnen we de kosten opnemen in het bedrijfsmodel. Nu wordt het probleem doorgeschoven, is het een hete aardappel die niemand wil aanraken.' Lees ook: Studentes moeten oude winkelkar terugbrengen van agent, maar de Jumbo in Groningen moet 'm niet Lees ook: Plasticsoepsurfer Merijn (53) droomde op school in Groningen al van het grote avontuur. Nu surft hij naar de paus Lees ook: Peuters halen mooi bedrag op met statiegeld. Geld gaat naar verjaardagsboxen Jarige Job