Ο ξεπεσμός του μάρκετινγκ και τα ανθρώπινα όρια

Αυτό που συνέβη σήμερα στην Αριστοτέλους θα μπορούσε να είναι αντικείμενο εισαγγελικής παρέμβασης. Είναι όμως απλά ''μοντέρνο'' μάρκετινγκ - Γράφει ο Κώστας Καπετανάκης Προσθέστε την parallaximag.gr ως προτεινόμενη πηγή στη Google Λέξεις: Κώστας Καπετανάκης* Η ιστορία με τους influencers έχει παραγίνει. Στην αρχή ζητούσαν να φάνε δωρεάν με αντάλλαγμα μερικά stories και posts. Μετά ήρθαν οι αμοιβές, οι απαιτήσεις και οι κάθε είδους «συνεργασίες». Τώρα φτάσαμε στο σημείο επιχειρήσεις να οργανώνουν επικίνδυνα θεάματα γύρω από ανθρώπους, μόνο και μόνο για λίγα views και λίγη πρόσκαιρη δημοσιότητα. Σήμερα, στην πλατεία Αριστοτέλους, ένα κατάστημα εστίασης διοργάνωσε δημόσιο food challenge, στο οποίο ένας 40χρονος YouTuber περίπου 200 κιλών κλήθηκε να καταναλώσει ένα μπέργκερ 3-4 κιλών και σχεδόν 15.000 θερμίδων. Κάποιος βάφτισε αυτή την αθλιότητα «έξυπνο marketing». Πιθανότατα θεωρεί ότι ακόμη και οι έντονες αντιδράσεις αποτελούν δωρεάν διαφήμιση. Δεν είναι. Είναι η δημόσια εικόνα μιας επιχείρησης που μετέτρεψε έναν πραγματικό κίνδυνο για την υγεία ενός ανθρώπου σε θέαμα. Αν αυτός ο άνθρωπος πνιγόταν, κατέρρεε ή πάθαινε κάτι σοβαρό μπροστά σε χιλιάδες θεατές και σε ζωντανή μετάδοση, ποιος ακριβώς θα αναλάμβανε την ευθύνη; Ο YouTuber; Ο επιχειρηματίας; Ή το πλήθος που ζητωκραύγαζε με τα κινητά σηκωμένα; Ακόμη χειρότερο είναι το παράδειγμα που δόθηκε. Τέτοιου είδους challenges αντιγράφονται από εφήβους, πολλές φορές χωρίς καν τη γνώση ή τη συγκατάθεση των γονιών τους. Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι ότι η επικίνδυνη υπερκατανάλωση φαγητού αποτελεί διασκέδαση, περιεχόμενο και έναν εύκολο δρόμο προς τη δημοσιότητα. Μπορεί να είχαν συμφωνήσει από πριν ότι το τερατούργημα δεν θα καταναλωνόταν ολόκληρο. Αυτό όμως δεν μηδενίζει ούτε τον κίνδυνο ούτε τη ζημιά που προκαλεί ένα τέτοιο δημόσιο παράδειγμα. Το πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο οι influencers. Είναι και οι επιχειρηματίες που έχουν πειστεί ότι κάθε προβολή είναι καλή προβολή και ότι όσο μεγαλύτερη είναι η καφρίλα τόσο καλύτερο είναι το marketing. Χιλιάδες χρόνια ανθρώπινου πολιτισμού, για να καταλήξουμε να συγκεντρωνόμαστε σε μια πλατεία και να παρακολουθούμε αν ένας άνθρωπος θα αντέξει να φάει μέχρι να καταρρεύσει. Δεν νομίζω πάντως ότι η συγκεκριμένη αλυσίδα κινδυνεύει πραγματικά με cancel. Οι νέοι την προτιμούν γιατί εξακολουθεί να προσφέρει φαγητό με 3, 4 και 5 ευρώ — και αυτή είναι σήμερα μια πολύ ισχυρότερη ανάγκη από οποιαδήποτε διαδικτυακή κατακραυγή. Την ώρα που κάποιοι πανηγυρίζουν για τα πρωτογενή πλεονάσματα και μας μιλούν για την «καταπληκτική ποιότητα ζωής» στην Ελλάδα, ένα μεγάλο μέρος της νεολαίας επιλέγει πού θα φάει με βάση το αν του περισσεύουν τέσσερα ευρώ. *Ο Κώστας Καπετανάκης είναι δημιουργός εστιατορίων