فورد، همه جرم‌های نیکسون را بخشید؛ ۱۷ شهریور ۱۳۵۳

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ [۸ سپتامبر ۱۹۷۴ برابر با ۱۷ شهریور ۱۳۵۳] در اقدامی اجرایی و بسیار بحث‌برانگیز، رئیس‌جمهور جرالد فورد سلف بدنام خود، ریچارد ام. نیکسون را از هرگونه جرمی که ممکن بود هنگام تصدی مقام مرتکب شده یا در آن مشارکت داشته باشد، بخشید. فورد بعدها در برابر کمیته قضایی مجلس نمایندگان از این اقدام دفاع کرد و توضیح داد که می‌خواسته به شکاف‌های ملی ناشی از رسوایی واترگیت پایان دهد. رسوایی واترگیت پس از افشای این موضوع آغاز شد که نیکسون و دستیارانش در جریان کارزار انتخاباتی مجدد او مرتکب اقدامات غیرقانونی شده و سپس تلاش کرده بودند شواهد تخلف را پنهان کنند. با آغاز روند استیضاح او در کنگره، نیکسون در برابر فشار افکار عمومی تسلیم شد و نخستین رئیس‌جمهور آمریکا شد که استعفا داد. ظهر روز ۹ اوت [۱۸ مرداد ۱۳۵۳]، نیکسون به‌ طور رسمی دوره ریاست‌جمهوری خود را به پایان رساند و همراه خانواده‌اش با بالگرد از چمن کاخ سفید پرواز کرد. دقایقی بعد، معاون رئیس‌جمهور جرالد آر. فورد در اتاق شرقی کاخ سفید به‌ عنوان سی‌وهشتمین رئیس‌جمهور ایالات متحده سوگند یاد کرد. پس از ادای سوگند، رئیس‌جمهور فورد در یک سخنرانی تلویزیونی خطاب به ملت گفت: «هموطنان آمریکایی من، کابوس طولانی ملی ما به پایان رسیده است.» فورد که نخستین رئیس‌جمهوری بود که از طریق انتصاب به این مقام رسید و هرگز در انتخابات ریاست‌جمهوری برنده نشد، تنها هشت ماه پیش جایگزین اسپایرو آگنیو به‌ عنوان معاون رئیس‌جمهور شده بود. در یک رسوایی سیاسی جدا از تخلفات دولت نیکسون در ماجرای واترگیت، آگنیو مجبور شده بود با رسوایی استعفا دهد؛ زیرا متهم به فرار مالیاتی و فساد سیاسی شده بود. دقیقاً یک ماه پس از اعلام استعفای نیکسون، فورد «بخشش کامل، آزاد و مطلق» را برای هر جرمی که رئیس‌جمهور سابق هنگام تصدی مقام مرتکب شده بود، صادر کرد. این بخشش در آن زمان به‌شدت مورد انتقاد قرار گرفت. دهه‌ها بعد، بنیاد کتابخانه جان اف. کندی جایزه «نمای شجاعت» سال ۲۰۰۱ خود را به جرالد فورد به‌ خاطر بخشش نیکسون در سال ۱۹۷۴ اهدا کرد. این بنیاد اعلام کرد که فورد با بخشیدن نیکسون، عشق به کشورش را بر آینده سیاسی خود مقدم داشت و به ماجرای تفرقه‌برانگیز واترگیت پایان لازم را بخشید. فورد پس از شکست در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۷۶ در برابر دموکرات جیمی کارتر، صحنه سیاست را ترک کرد. او در ۲۶ دسامبر ۲۰۰۶ [۵ دی ۱۳۸۵] در سن ۹۳ سالگی درگذشت. منبع: HISTORY.com ۲۵۹