راه‌آهن ایران در تله لکوموتیوهای دیزلی

راه‌آهن ایران در تله لکوموتیوهای دیزلیدر حالی که آماده‌به‌کاری لکوموتیوهای دیزلی ایران به حدود ۵۰ درصد رسیده و بخش بزرگی از ناوگان به دلیل خرابی و تعمیرات از چرخه خارج است، راه‌حل بحران کمبود کشنده، خرید بیشتر لکوموتیوهای دیزلی نیست؛ راه‌آهن برای خروج از این دور باطل باید به سمت برقی‌سازی خطوط پرتردد حرکت کند. گروه اقتصادی خبرگزاری فارس؛ کمبود لکوموتیو سال‌هاست یکی از گره‌های اصلی حمل‌ونقل ریلی ایران است؛ مشکلی که معمولاً نسخه ساده‌ای برای آن پیشنهاد می‌شود که خرید لکوموتیو بیشتر است، اما وضعیت ناوگان موجود نشان می‌دهد مسئله راه‌آهن تنها تعداد کشنده‌ها نیست.عباس قربانعلی‌بیک، کارشناس حمل‌ونقل ریلی، آماده‌به‌کاری لکوموتیوهای دیزلی کشور را حدود ۵۰ درصد اعلام کرده؛ به این معنا که در هر مقطع زمانی، نزدیک به نیمی از ناوگان به دلیل خرابی، تعمیرات یا مشکلات تأمین قطعات، امکان فعالیت ندارد.این وضعیت باعث شده بخشی از ظرفیت موجود شبکه ریلی، پیش از آنکه به کمبود لکوموتیو جدید برسد، درگیر مشکل بهره‌برداری از ناوگان فعلی باشد.به گفته این کارشناس، وابستگی تاریخی راه‌آهن ایران به کشش دیزلی یکی از ریشه‌های این مسئله است. لکوموتیو دیزلی عملاً مجموعه‌ای از موتور، ژنراتور و تجهیزات پیچیده تولید برق را با خود حمل می‌کند؛ تجهیزاتی که باید در شرایط حرکت، ارتعاش و تغییرات دمایی فعالیت کنند و به همین دلیل هزینه نگهداری و تعمیرات آن‌ها بالاست.در مقابل، برقی‌سازی خطوط می‌تواند بخشی از این چرخه را تغییر دهد. در این شیوه، انرژی مورد نیاز قطار از شبکه برق تأمین می‌شود و دیگر نیازی نیست نیروگاه متحرک روی هر لکوموتیو قرار گیرد.تفاوت توان نیز یکی دیگر از مزیت‌های کشش برقی است. توان لکوموتیوهای دیزلی موجود در ایران حدود ۲ مگاوات عنوان شده، در حالی که لکوموتیوهای برقی در جهان می‌توانند توان‌هایی بیش از ۶ مگاوات داشته باشند. محور تهران-مشهد نمونه‌ای از ظرفیت بهره‌وری برقی‌سازی است. بر اساس این دیدگاه، زمان سیر این مسیر با کشش برقی می‌تواند از حدود ۸ ساعت به ۶ ساعت کاهش پیدا کند و در شرایط عملیاتی به حدود ۷ ساعت برسد؛ زمانی که امکان انجام یک رفت‌وبرگشت کامل در شبانه‌روز را افزایش می‌دهد.با این حال، برقی‌سازی به سرمایه‌گذاری در زیرساخت نیاز دارد. به همین دلیل، پیشنهاد شده این مسیر به جای آغاز با پروژه‌های بزرگ، از محورهای کوتاه‌تر آغاز شود. مسیر تهران-قم به دلیل کوتاهی و دوخطه بودن، یکی از گزینه‌های مطرح برای شروع این تحول است.تا زمانی که بخش بزرگی از ناوگان موجود از چرخه فعالیت خارج است، خرید بیشتر به‌تنهایی نمی‌تواند راه‌آهن را از دور باطل کمبود کشنده خارج کند؛ مسیری که برقی‌سازی خطوط پرتردد می‌تواند یکی از راه‌های خروج از آن باشد.#حمل‌ونقل_ریلی#راه‌آهن_برقی#لکوموتیو_برقی