Οικονόμου: «Δείξαμε ότι με την αξία και το ταλέντο μας βρισκόμαστε στις μεγάλες διοργανώσεις»

Μετά από σχεδόν τέσσερις μήνες (11 Μαΐου η πρώτη συγκέντρωση στη Λάρισα) ένα ακόμη μακρύ καλοκαίρι ολοκληρώθηκε για την Εθνική γυναικών, με την 7η θέση στο European League και την ιστορική παρουσία της στην τελική 8άδα του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Δυστυχώς το φινάλε δεν ήταν αυτό που όλοι θα θέλαμε και θα έπρεπε σ' αυτήν την ομάδα και αυτό δεν έχει να κάνει με την ήττα μας στον προημιτελικό από την Σερβία, αλλά με την ατυχία που χτύπησε για μια ακόμη φορά το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα με τον τραυματισμό της Γεωργίας Αγγελοπούλου. «Αν θα ήθελα να παίζαμε ξανά ένα ματς, αυτό θα ήταν ο προημιτελικός με την Σερβία για να μην πάθαινε αυτό που έπαθε η Γωγώ και το οποίο δεν μας άφησε να χαρούμε όσο θέλαμε αυτόν τον ιστορικό προημιτελικό», είπε χαρακτηριστικά ο Απόστολος Οικονόμου στον πρώτο απολογισμό του μετά την ολοκλήρωση του Ευρωβόλεϊ έχοντας κι αυτός το σφίξιμο στην καρδιά όπως και όλα τα υπόλοιπα μέλη της αποστολής… Έχοντας συμπληρώσει τρία χρόνια στον πάγκο της Εθνικής, ο Θεσσαλός τεχνικός στάθηκε στην αυταπάρνηση που έδειξαν οι αθλήτριες του, στο γεγονός ότι πλέον η ομάδα έχει αλλάξει επίπεδο με τις θυσίες των αθλητριών και της Ομοσπονδίας, αναφέρθηκε ξανά στο μερίδιο που έχει όλο το άθλημα (σωματεία, προπονητές) ενώ εμφανίστηκε βέβαιος ότι τα καλύτερα είναι μπροστά μας. -Θα ξεκινήσω αναφέροντας ένα μέρος απ' αυτά που είχες πει στις 20 Αυγούστου, λίγες ώρες πριν ξεκινήσει το Ευρωβόλεϊ: «… στόχος είναι όπως στο Παγκόσμιο έτσι και εδώ να είμαστε στο τέλος κάθε αγώνα ότι είμαστε περήφανοι γιατί δώσαμε κάθε ικμάδα της δύναμης μας και ήμασταν ανταγωνιστικοί σε κάθε ματς. Αν αυτό μεταφραστεί και σε δύο νίκες που μπορεί να σημάνει την πρόκριση στους 16 ή και στο επόμενο παγκόσμιο θα είμαστε διπλά περήφανοι. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να όπως είπα πριν να διαχειριστούμε σωστά το τουρνουά και κυρίως τα συναισθήματα μας». Τώρα που φεύγουμε από το Μπρνο, μπορούμε να πούμε… αποστολή εξετελέσθη; «Το θυμάμαι αυτό το κομμάτι των δηλώσεων μου (γέλια). Υλοποιήθηκε σίγουρα το πρώτο σκέλος αυτής της δήλωσης. Ήμασταν ανταγωνιστικοί σε κάθε ματς, παίξαμε στα όρια μας και νομίζω ότι το πετύχαμε στον απόλυτο βαθμό. Όλο αυτό μας οδήγησε κάπου ψηλότερα από εκεί που περιμέναμε και γι' αυτό είμαστε απόλυτα περήφανοι, όχι μόνο για τα αποτελέσματα αλλά και για τις εμφανίσεις και την αγωνιστική μας παρουσία. Γιατί όλοι είδαν και στο γήπεδο και την τηλεόραση ότι ήμασταν μια ομάδα με κεφαλαία γράμματα που ότι είχαμε στην ψυχή μας το δίναμε. Μ αυτόν τον τρόπο δείξαμε ότι έχουμε και ποιότητα και ταλέντο στην πρώτη ύλη που αυτές είναι οι αθλήτριες…» -Σ' ένα άλλο κομμάτι των δηλώσεων σου είχες πει «… σε τέτοια τουρνουά δείχνεις το στάτους και την πραγματική θέση που έχεις». «Καταρχήν είναι πολύ σημαντικό ότι για 4η σερί φορά βρισκόμαστε σε τέτοια διοργάνωση γιατί τεστάρεις και δοκιμάζεις τις δυνάμεις σου με άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις και καταλαβαίνεις τον… χώρο σου στο ευρωπαϊκό στερέωμα. Είναι σημαντικό να παίζεις με τέτοιες ομάδες για να αντιλαμβάνεσαι που πρέπει να φτάσεις και τι σε χωρίζει απ' αυτές. Γι αυτό είναι εξίσου σημαντικό το γεγονός ότι και του χρόνου θα είμαστε στο παγκόσμιο καθώς περιμένουμε την τυπική επικύρωση από την FIBVB. Είναι πολύ σημαντικό να είμαστε στις μεγάλες διοργανώσεις και αυτό σημαίνει ότι εκεί ανήκουμε πλέον. Αν δει κάποιος πόσες ομάδες από το European League θα συμμετάσχουν στο παγκόσμιο θα δει ότι είναι πολύ λίγες. Για να φτάσουμε όμως εδώ πρέπει να γίνει αντιληπτό τι έχει συμβεί τα προηγούμενα χρόνια. Την τελευταία διετία συμμετείχαμε στο European League, άρα έγιναν οικονομικές θυσίες από την Ομοσπονδία, αλλά και από τις αθλήτριες οι οποίες αφιέρωναν τα καλοκαίρια τους στην Εθνική. Όμως αυτές οι θυσίες απέδωσαν καρπούς και το αποτέλεσμα είναι πολύ σημαντικό. Στο τελευταίο ευρωπαϊκό πήραμε την 22η θέση, μετά το παγκόσμιο ήμασταν 21η στον κόσμο και τώρα έχουμε πετύχει να είμαστε στην 8άδα της Ευρώπης και σε τέτοια θέση στο ράνκινγκ της FIVB που μας επιτρέπει να πάμε στο επόμενο παγκόσμιο. Για όλους αυτούς τους λόγους οφείλουμε να δώσουμε συγχαρητήρια σε όλο το οικοδόμημα του ελληνικού βόλεϊ όπως έχω πει πολλές φορές: Αθλήτριες, ομοσπονδία, προπονητές, σωματεία. Και όλοι αυτοί πρέπει να καταλάβουμε ότι η πρώτη ύλη υπάρχει κι αν όλοι συνεργαστούμε σε σωστά πλαίσια μπορούμε να δούμε το ελληνικό βόλεϊ γυναικών στη θέση που του αρμόζει στο ευρωπαϊκό και παγκόσμιο στερέωμα». -Αυτό που δεν είχες πει, αλλά το έλεγες πριν από κάθε αγώνα στα αποδυτήρια ήταν η πίστη σου στην ομάδα ότι μπορεί να κερδίσει τον οποιονδήποτε αντίπαλο… «Εγώ σέβομαι και πιστεύω πολύ στο ταλέντο της Ελληνίδας αθλήτριας κι αυτό που πρέπει να καταλάβουν τα κορίτσια είναι ότι αν παντρέψουν το ταλέντο με τη σωστή νοοτροπία θα πετύχουν πράγματα που δεν τα έχουν φανταστεί. Ο συνδυασμός αυτών των δύο κάνει μία αθλήτρια καλή… -Με όλες τις αναποδιές που προέκυψαν στην προετοιμασία και συνεχίστηκαν με την απώλεια της Τοντάι την παραμονή της αναχώρησης, τους τραυματισμούς της Μπακοδήμου και της Αγγελοπούλου, η οποιαδήποτε ομάδα θα λύγιζε… «Όλοι στην ομάδα θέλαμε να αποδείξουμε ότι είμαστε ικανοί να συμμετέχουμε σ αυτή τη διοργάνωση και ότι η Εθνική αξίζει να κάνει το κάτι παραπάνω από τα προηγούμενα Ευρωπαϊκά. Δεν αφήσαμε καμία δυσκολία να μας χαλάσει το μυαλό γιατί τό τι θέλαμε και διψούσαμε για μια επιτυχία. Όταν έχεις αυτόν τον στόχο μέσα σου και είσαι σίγουρος, δεν αφήνεις κανένα γεγονός να σε αποπροσανατολίσει και το δείξαμε… Κάθε μέρα ήμασταν αποφασισμένοι να πάρουμε αυτό που μας αξίζει. Αυτό ήταν το μυστικό γιατί η κάθε κοπέλα έπαιξε στο 100% στον εκάστοτε ρόλο, συνεργάστηκε με τις υπόλοιπες και το σταφ γιατί θέλαμε και το αποτέλεσμα» -Ποιο ήταν για σένα το καλύτερο ματς που κάναμε; «Το σχεδόν τέλειο παιχνίδι ήταν με τη Γαλλία… Σε διάρκεια, σε απόδοση αλλά και λόγω της κρισιμότητας του αγώνα…» -Αν είχες τη δυνατότητα να ξαναπαίξεις ένα ματς ποιο θα ήταν αυτό; «Το τελευταίο με τη Σερβία… Για να μην πάθαινε αυτό που έπαθε η Γωγώ και το οποίο δεν μας άφησε να χαρούμε όσο θέλαμε αυτόν τον ιστορικό προημιτελικό. Από κει και πέρα αν ήμασταν πλήρεις με τη Σερβία, να είχαμε δηλαδή και τη Φαίη ,το πιστεύω ακράδαντα ότι θα μπορούσαμε να τους κοντράρουμε ακόμη περισσότερο» -Είσαι πιο αισιόδοξος μετά το Μπρνο; «Ναι… Νομίζω ότι αυτή η επιτυχία πρέπει να είναι το εφαλτήριο για να καταλάβουν όλοι, ομοσπονδία, αθλήτριες, εμείς οι ίδιοι ότι το ταλέντο υπάρχει και με τη σωστή προετοιμασία (οργανωτικά, πνευματικά, νοοτροπία) μπορούμε να είμαστε σε αυτό το επίπεδο. Σε ποιο επίπεδο; Μέσα στις καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Να πηγαίνουμε και να πρωταγωνιστούμε στις μεγάλες διοργανώσεις». -Τέσσερις μήνες από εκείνη την πρώτη συγκέντρωση στη Λάρισα, τι νιώθεις τώρα που τελείωσε η σεζόν της Εθνικής; «Νιώθω ικανοποίηση γιατί βλέπω ότι η ομάδα εξελίσσεται… Το πρώτο καλοκαίρι δώσαμε δύο επίσημα ματς με χαμηλού επιπέδου αντιπάλους και τρία χρόνια αργότερα δώσαμε 17 επίσημα ματς συν τα φιλικά κι αυτό δείχνει πόσο έχουμε εξελιχθεί ως ομάδα. Κι όταν εξελίσσεται η ομάδα δεν μπορεί να μην είσαι ικανοποιημένος ως προπονητής… Εδώ θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλο το προπονητικό σταφ που είναι μακριά από τις οικογένειες τους όλα αυτά τα καλοκαίρια και βοηθούν να είναι σε υψηλό επίπεδο οι προπονήσεις. Το μέντικαλ σταφ, τους φυσιοθεραπευτές, γυμναστές που κάνουν τα πάντα για να είναι τα κορίτσια στην καλύτερη κατάσταση. Για όλους μας έχει ανέβει ο πήχης και θα πρέπει να συνεχίσουνε σ' αυτό το επίπεδο, αλλά θα πρέπει και όλοι να αγαπήσουμε περισσότερο τις εθνικές ομάδες γιατί μας δημιουργούν μοναδικά συναισθήματα που δεν συγκρίνονται με οτιδήποτε άλλο». -Και τώρα διακοπές; «Ε, ναι… Λίγες μέρες με την οικογένεια και μετά πίσω στο Λουγκάνο» Υπάρχει ανυπομονησία για την επόμενη χρονιά; «Πρώτα θα συζητήσουμε με τον κ.Καραμπέτσο και με την ευκαιρία θέλω να τον ευχαριστήσω για την στήριξη. Θα κάνουμε τον απολογισμό μας όταν πρέπει και θα συζητήσουμε για το μέλλον».