SOS: Βαδίζουμε προς μια εποχή ολοκληρωτικής ψηφιακής επιτήρησης!

Ενημερώνει και σχολιάζει οΚωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης Πριν από λίγο καιρό εδόθη μια πολύ σημαντική συνέντευξη από τον επιστήμονα πληροφορικήςΦρεντερίκο Καρράσκο(Federico Carrasco) στον δημοσιογράφοΓιώργο Σαχίνη(ΚΡΗΤΗ TV). Προκειμένου να διευκολύνω τους αναγνώστες να αντιληφθούν την ύψιστη σημασία που έχουν για καθέναν από εμάς ξεχωριστά, αλλά και συνολικά για την ανθρωπότητα, οι διαπιστώσεις τουΚαρράσκο, στην συνέχειασταχυολογώ(με εν μέρει δική μου διατύπωση και εμβόλιμα δικά μου σχόλια)τα κυριότερα σημεία από αυτήν την συνέντευξη(το βίντεο παρατίθεται στο τέλος του παρόντος κειμένου), την οποία θα ήταν καλό να παρακολουθήσουν όλοι οι Έλληνες,ώστε να συνειδητοποιήσουν πόσο επικίνδυνη είναι η παρούσα κυβέρνηση της μητσοτακικής Νέας Δικτατορίας. Διότι, σε πλήρη αντίθεση με ό,τι επισημαίνει οΦρεντερίκο Καρράσκογια τους κινδύνους που, εξαιτίας της αλόγιστης χρήσης της τεχνολογίας, και, ιδίως, της ανεξέλεγκτης χρήσης της Τεχνητής Νοημοσύνης, ελλοχεύουν εναντίον κάθε Έλληνα αλλά και κάθε πολίτη αυτού του δύσμοιρου πλανήτη, οΚυριάκος Μητσοτάκηςκαι οιτεχνομανιακοί υπουργοίτου, προεξάρχοντος του υπουργού ψηφιακής διακυβέρνησηςΔημήτρη Παπαστεργίου,προσποιούνται και, ταυτοχρόνως, υπερηφανεύονται ότι η τεχνολογία θα κάνει τον καθημερινό μας βίο γρηγορότερο, ευκολότερο και ασφαλέστερο. Στην πραγματικότητα, όμως,η τεχνολογία αποτελεί μια ύπουλη τεχνοφάκα που παραμονεύει για να μας πιάσει στα αόρατα σιδερένια ελάσματά της και να μας συνθλίψει. Τον κίνδυνο αυτόν όχι μόνο δεν τον κατονομάζουν οι δικτατορίσκοι γαλαζοπράσινοι πολιτικοί της Ν.Δ., οι οποίοι πανηγυρίζουνψηφιακά αφηνιασμένοιγια την«πρόοδο»που υποτίθεται ότι θα επιτύχει η τεχνολογικώς «πρωτοπόρος» Ελλάδα, αλλά τοναποκρύπτουν παμπόνηρα, προβάλλοντας αποκλειστικά τιςευεργετικές όψεις της τεχνολογίαςκαι, αντιστοίχως,κρατώντας καλά κρυμμένες στο εωσφορικό σκότος τις φρικτές επιπτώσεις που θα έχει στην ζωή μας η επιβολή των τοξικών-νεοταξίτικων προϊόντων της εξελιγμένης τεχνολογίας. Φυσικά, τομεγαλύτερο ψέματης κυβέρνησης Μητσοτάκη είναιη «ευλογία» που θα φέρουν στην καθημερινότητά μας οι ψηφιακές ταυτότητες και ο Προσωπικός Αριθμός, ενώ αληθές είναι ότι ο συνδυασμός αυτών των δύο αποτελείτο υπερόπλο της ολιγαρχικής ελίτ που θα αφανίσει την ελευθερία και την αξιοπρέπεια των πολιτών, οι οποίοι αναμένεται να μετατραπούν σετυφλοπόντικες του ψηφιακού ολοκληρωτισμού(βλ. αναλυτικά το βιβλίο του γράφοντος«Από τον εμβολιασμό στην αριθμοποίηση των ζωανθρώπων – και στο βάθος τσιπάρισμα», εκδ. Νοών, Αθήνα 2025). Τουλάχιστον ο τυφλοπόντικας μπορεί να έχει περιορισμένη όραση, αλλά, ταυτοχρόνως, έχει ιδιαιτέρως ανεπτυγμένη όσφρηση. Απεναντίας, ο σύγχρονος Νεοέλληναςδεν διαθέτει ούτε όραση ούτε όσφρηση, αφούδεν είναι σε θέση να αντικρίσει τις τεχνολογικές αλυσίδες που του έχουν περάσει οι δυνάστες του, χωρίς αυτός να το πάρει μυρωδιά,ούτε μπορεί να οσμισθεί τον φαρισαϊσμό της μητσοτακικής κυβέρνησης, η οποία υποκρίνεται ότι η τεχνολογία που κρύβεται πίσω από τις νέεςηλεκτρονικές ταυτότητεςκαι τονδαι-μοναδικό Προσωπικό Αριθμόείναι«για το καλό μας», ενώ, στονανάποδο κόσμοπου ζούμε, αληθές είναι ότιετοιμάζει τον όλεθρό μας. Οι θέσεις τουΚαρράσκοεπαληθεύουν στο έπακρο όλες τις ανησυχίες που αφορούν την χρήση της τεχνολογίας και έχουν καταγραφεί στο παρόν ιστολόγιο μέσα από δεκάδες κείμενα γραμμένα από τον διαχειριστή του και τους λοιπούς συνεργαζόμενους αρθρογράφους. Αν έπρεπε να κρατήσουμε μόνο μία φράση ως απόσταγμα της συνέντευξηςΚαρράσκοείναι η εξής: Βαδίζουμε προς μια εποχή ολοκληρωτικής (ψηφιακής) επιτήρησης! Οι επιμέρους φρικώδεις αλήθειες αναλύονται εν συνόψει στις αναπτύξεις που ακολουθούν. Η τεχνολογία είναι το εργαλείο της άρχουσας τάξης, ώστεοι πλούσιοι να γίνουν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Οι ελίτ θέλουν να εμφανίσουν την ΤΝ ως πανάκεια. Παράλληλα, οι σημερινές κοινωνίες είναι απροετοίμαστες για να αντιμετωπίσουν τις μεγάλες και ραγδαίες αλλαγές που φέρνει η σύγχρονη τεχνολογική επανάσταση. Μοιάζουμε με ψάρια σε ένα έξυπνο πολυτελές ενυδρείο, όπου μας ταΐζουν, μας ποτίζουν, αλλά ταυτοχρόνως ανά διαστήματα προκαλούν τεχνητούς κυματισμούς που μας φέρνουν αντιμέτωπους με καρχαρίες και άλλα επικίνδυνα ψάρια (πρβλ. τον λαγοκέφαλο, κατά του οποίου κηρύχθηκε φέτος «πόλεμος» από την πλευρά των ψαράδων), ώστε να αισθανόμαστε φόβο για την ζωή μας1. Η διαπίστωση αυτή είναι κομβικής σημασίας για την κατανόηση τωνκανόνων του σατανικού παιχνιδιούπου παίζεται στις πλάτες μας: Οι διαχειριστές του ενυδρείου χρησιμοποιούν συνεχώς διάφορεςτεχνητές κρίσεις ως μπαμπούλες, προκειμένου να εξωθούν τους λαούς στηναποδοχή των ελευθεροκτόνων δρακόντειων μέτρωνπου κάθε φορά σκαρφίζονται τα μέλη της υπερεθνικής ελίτ, με σκοπό να επιταχύνουν την εδραίωση τηςΠαγκόσμιας Δικτατορίαςτους, η οποία θα προπαγανδισθεί ωςεγγυήτρια της προστασίας και της ευημερίας των λαών. Στην πραγματικότητα, όμως,ο κίνδυνος προέρχεται από τον κατασκευαστή του έξυπνου ενυδρείου, το οποίο είναι φτιαγμένο με τεχνολογικά υλικά. Η «εξυπνάδα» (ορθότερα: η πονηριά) του κατασκευαστή συνίσταται στο ότι μέσα σε αυτό το ενυδρείο η ελευθερία του ανθρώπου δεν καταργείται αλλάπηδαλιουχείται. Επίσης δεν μας απαγορεύονται οι επιλογές, αλλά οριοθετούνται. Και ενώ παλαιότερα οι δυνάστες μας ήταν ταυτοποιήσιμοι, σήμεραο εχθρός μας είναι αόρατος και άγνωστος! Σε αντίθεση με το παρελθόν, στις μέρες μας έχουμε άπειρη γνώση αλλάπάσχουμε από έλλειμμα ρηξικέλευθης φαντασίας, άρα είμαστεδιανοητικώς ευνουχισμένοι. Ακόμη καιτα σχολεία και τα πανεπιστήμια διδάσκουν την γνώση,όχι όμως έναν δημιουργικό τρόπο σκέψηςπου ευνοεί τηναμφισβήτηση του κατεστημένου. Μας μαθαίνουν να τολμάμε κάποιες επιμέρους μεταρρυθμίσεις και μικρές αλλαγές,όχι όμως και να επαναστατούμε! Oιψηφιακοί αλγόριθμοιενισχύουν τονεγκλωβισμόμας σε αυτό τουβριδικό ενυδρείο, διαμορφώνοντας συμπεριφορές που δημιουργούν ένανπροβλέψιμο εαυτόγια την συστημική ελίτ και, φυσικά, για τις τεχνολογικές εταιρείες. ΟΚαρράσκοπροβαίνει σε μια καίρια επισήμανση:Ο δούλος στην αρχαιότητα έβλεπε τις αλυσίδες του και τις αναγνώριζε, αντιστοίχως ο εργάτης αναγνώριζε τον φεουδάρχη του. Σήμερα, όμως, ο πολίτηςφορά τις αόρατες αλυσίδες των συστημάτων πληροφορικής, όντας παγιδευμένος μέσα σε έναναόρατο λαβύρινθο. Ακόμη πιο επώδυνη θα ήταν η διαπίστωση ότιο σημερινός εθελόδουλος πολίτης είναι σε πολύ χειρότερη μοίρα από τον δούλο: Διότι«ο δούλος έχει συνείδησιν της δουλείας του, ελπίζει να επανεύρη κάποτε την ελευθερίαν του, αγωνίζεται δι' αυτήν.Ο εθελόδουλος, αντιθέτως, πιστεύει τον εαυτόν του ευτυχή, εκλαμβάνει την δουλείαν του ως 'απελευθέρωσιν' και δεν επιδιώκει την αποτίναξίν της. Άρα, χάνει κάθε προοπτικήν απελευθερώσεως» (Γεωργαλάς, Pax Nucleara, Πυρηνική Ειρήνη, Ελληνικός Εκδοτικός Οργανισμός, Αθήναι 1970, σελ. 37). Με αφορμή το σχόλιο τουΚαρράσκοότι οι σημερινοί πολίτες είναι αλυσοδεμένοι κατά τρόπο μη αναγνωρίσιμο, οΓ. Σαχίνηςπαρατήρησε ότι αυτά που περιγράφει ο καλεσμένος του ξεπερνούν κατά πολύ όσα έχουν περιγράψει σταδυστοπικά μυθιστορήματάτους οΤζωρτζ Όργουελκαι οΆλντους Χάξλεϋ(ο πρώτος στο«1984», ο δεύτερος στον«Θαυμαστό καινούργιο κόσμο»), τείνουν δεπερισσότερο προς το μοντέλο του Χάξλεϋκαι λιγότερο προς εκείνο του Όργουελ. Και τούτο, διότι το δέσιμό μας με τις αόρατες αλυσίδες γίνεται με την ευχαρίστησή μας και οικεία βουλήσει. ΟΚαρράσκο, όμως,δεν συντάχθηκε με την άποψη του Σαχίνη, λέγοντας ότι: «Κάποτε πίστευα κι εγώ ότι ίσως ήμασταν κοντά στο Χάξλεϋ, αλλά ξέρετε τι γίνεται, το σύστημα ίσως καμιά φορά δεν μπορεί να ελέγξει τις ζωτικές μας ανάγκες, όπως την πείνα». Από την τελευταία πρόταση τουΚαρράσκο, θα μπορούσε να συναγάγει κανείς ότιτο μοντέλο Όργουελ, δηλ. εκείνου του ολοκληρωτικού καθεστώτος που χρησιμοποιεί ένα κοκτέιλ απάτης και βίας, δεν θα εκλείψει ποτέ, αφού οι άνθρωποι θα έχουν πάντοτεανάγκη όχι μόνο από θεάματα αλλά και από άρτο. Επομένως, όταν θα διαμαρτύρονται ή, ακόμη χειρότερα, όταν θα εξεγείρονται για το έλλειμμα του άρτου, ηαυταρχικήεξουσία θα πρέπει να χρησιμοποιεί τονκατασταλτικό της βούρδουλα. Έτσι, θα ήταν ίσως ορθότερο να υποστηριχθεί ότι το κυρίαρχο μοντέλο διακυβέρνησης των λαών του 21ου (απατ)αιώνα είναι το«μοντέλο Χάξγουελ», δηλ. ένακράμα ολοκληρωτισμού, που με το ένα πόδι πατά πάνω στηνανάγκη τέρψης της ψυχής μας, ενώ με το άλλο πόδι πατά πάνω στηνανάγκη ελέγχου της επιθυμίας για περισσότερο άρτο. Αξίζει εδώ να υπομνησθεί ότι μια εξαίσια σύγκριση των δύο μοντέλων ολοκληρωτισμού, δηλ. τουχαξλεϊκού μοντέλου με έμβλημα το καρότοκαι τουοργουελικού μοντέλου με έμβλημα το μαστίγιο, σκιαγράφησε ο Αμερικανός θεωρητικός των μέσων ενημέρωσης και κριτικός πολιτισμούΝιλ Πόστμαν(Neil Postman) στο βιβλίο του«Διασκέδαση μέχρι θανάτου. Ο δημόσιος λόγος στην εποχή του θεάματος»(μτφ.:Φ. Ρουγκούνη / Α. Τζαμουράνη,εκδ. Παπαζήση, γ΄ έκδ., Αθήνα 2023, σελ. 191 επ.)2. Κατ' αυτόν, οοργουελικόςτύπος ολοκληρωτισμού «μετατρέπει τον πολιτισμό σεφυλακή», ενώ ο χαξλεϊκός τύπος ολοκληρωτισμού «μετατρέπει τον πολιτισμό σεπαρωδία». Ειδικότερα, οοργουελικός μηχανισμός ελέγχου της σκέψης, που «χτίζει φυλακές εξίσου αδιαπέραστες», είτε υπηρετεί δεξιές είτε αριστερές ιδεολογίες, αντιπροσωπεύει τηνσκληρή μορφή της εξουσίας, σύμβολο της οποίας είναι ημπότα στο πρόσωπο του πολίτη. Από την άλλη πλευρά, η«πνευματική ερήμωση»που οφείλεται στον χαξλεϊκού τύπου ελεγκτικό μηχανισμό, ο οποίος χρησιμοποιεί τηντεχνολογία(!), «είναι πιθανότερο να προέρχεται από ένανεχθρό με χαμογελαστό πρόσωποπαρά από κάποιον του οποίου η έκφραση εμπνέει υποψία και μίσος». Γι' αυτό, άλλωστε, «ο κόσμος του Όργουελ αναγνωρίζεται πολύ πιο εύκολα και μπορείς να του αντισταθείς ευκολότερα από αυτόν του Χάξλεϋ. Τα πάντα στο παρελθόν μας έχουν προετοιμάσει για να μάθουμε και να αντέξουμε τη φυλακή, όταν οι πόρτες αρχίζουν να κλείνουν γύρω μας». Απεναντίας, «στην προφητεία του Χάξλεϋ, ο Μεγάλος Αδελφός δεν μας βλέπει, με δική του επιλογή. Εμείς τον βλέπουμε, με δική μας. Δεν χρειάζονται δεσμοφύλακες ή πύλες με υπουργεία Αλήθειας.Όταν ένας πληθυσμός ψυχαγωγείται με ασημαντότητες, όταν η πολιτιστική ζωή επαναπροσδιορίζεται ως συνεχής κύκλος ψυχαγωγίας, όταν μια σοβαρή δημόσια συζήτηση γίνεται ένα είδος νηπιακού λόγου, όταν με άλλα λόγια ένας λαός γίνεται ακροατήριο και οι δημόσιες πράξεις θέαμα επιθεώρησης, τότε ένα έθνος κινδυνεύει. Ο θάνατος του πολιτισμού είναι ένα βέβαιο ενδεχόμενο». Καθώς το βιβλίο κυκλοφόρησε το 1985, χρήζει μεγάλης προσοχής η ακόλουθη παρατήρηση τουΠόστμαν: «Στην Αμερική, οι προφητείες του Όργουελ δεν έχουν ακόμη πολλή σημασία, αλλά αυτές του Χάξλεϋ έχουν ήδη αρχίσει να πραγματοποιούνται, αφού η Αμερική έχει εμπλακεί στο πιο φιλόδοξο πείραμα του κόσμου, να προσαρμοστεί δηλαδή στηντεχνολογική διασκέδασηπου καθιστά δυνατή ηηλεκτρική πρίζα. Πρόκειται για έναπείραμαπου ξεκίνησε σιγά και διστακτικά στα μέσα του δεκάτου ενάτου αιώνα και σήμερα, στο δεύτερο μισό του εικοστού, έχει φτάσει σε μια αρρωστημένη ωριμότητα μέσω τουκαταστρεπτικού ειδυλλίου της Αμερικής με την τηλεόραση. Στην Αμερική, όσο πουθενά αλλού στον κόσμο, οι άνθρωποι προχώρησαν τόσο ώστε να φέρουν το τέλος της εποχής του αργοκίνητου έντυπου κόσμου και να κάνουν την τηλεόρασηαπόλυτο κυρίαρχο όλων των θεσμών τους.Αναγγέλλοντας την Εποχή της Τηλεόρασης, η Αμερική έδωσε στον κόσμο την πιο σαφή εικόνα του χαξλεϊκού μέλλοντος». 41 χρόνια μετά την παρατήρηση αυτή, μπορούμε εύκολα να αντιληφθούμε το μέγεθος τηςπνευματικής διάβρωσης των λαών(ιδίως του ελληνικού) που ξημεροβραδιάζονται μπροστά σε μια οθόνη και πλέον ετοιμάζονται να παραδώσουν και τηντελευταία ικμάδα της δημιουργικής σκέψης τους στην Τεχνητή Νοημοσύνη. Δυστυχώς, δεν εισακούσθηκε οΠόστμαν(ό.π., σελ. 193/194), όταν προειδοποιούσε ότι: «Αυτή την ύστατη ώρα είναικαθαρή ανοησίανα μη γνωρίζουμε ότι η τεχνολογία είναι εξοπλισμένη με ένα πρόγραμμακοινωνικών αλλαγώνή να υποστηρίζουμε ότιη τεχνολογία είναι ουδέτερηή να υποθέτουμε ότιη τεχνολογία είναι πάντα σύμμαχος του πολιτισμού. Επιπλέον, μέχρι τώρα έχουμε δει πολλά, ώστε να γνωρίζουμε ότιοι τεχνολογικές αλλαγές στον τρόπο επικοινωνίας είναι πολύ περισσότερο ιδεολογικά φορτισμένες από όσο οι αλλαγές στον τρόπο μετακίνησής μας. Αν γνωρίσετε το αλφάβητο σε έναν πολιτισμό, τότε θα αλλάξετε τις μορφωτικές του συνήθειες, τις κοινωνικές του σχέσεις, τις έννοιες που έχει για να ορίσει την κοινότητα, την ιστορία και τη θρησκεία. Αν εισαγάγετε τον έντυπο τύπο με τα κινητά στοιχεία, θα κάνετε ακριβώς το ίδιο.Αν εισαγάγετε την αστραπιαίας ταχύτητας μετάδοση των εικόνων, θα δημιουργήσετε πολιτισμική επανάσταση. Χωρίς ανάγκη ψηφοφορίας. Χωρίς πολεμικές. Χωρίς αντάρτικη αντίσταση. Εδώ πρόκειται γιαιδεολογία, γνήσια τουλάχιστον, για να μην πω καθαρή. Εδώ πρόκειται γιαιδεολογία χωρίς λέξεις, που γίνεται ακόμη πιο έντονη με την απουσία τους.Το μόνο που χρειάζεται για να εδραιωθεί είναι ένας πληθυσμός που με κατάνυξη πιστεύει στη νομοτέλεια της προόδου. Κατ' αυτή την έννοια, όλοι οι Αμερικανοί είμαστε μαρξιστές, αφού δεν πιστεύουμε τίποτα διαφορετικό από το ότιη ιστορία μας οδηγεί προς κάποιον προκαθορισμένο παράδεισο και ότι η τεχνολογία είναι η δύναμη πίσω από αυτή την κίνηση». Κι ενώ οΠόστμανμεταφέρει στο βιβλίο του (ό.π., σελ. 195) την αποφθεγματική ρήση τηςΈλεν Μπάμπκοκ(μιας απλής γυναίκας που το 1984 συμμετείχε σε ένα πρόγραμμα για το κλείσιμο της τηλεόρασης), η οποία είχε πει ότι«βλέποντας τηλεόραση ο κόσμος θα μάθει ότι πρέπει να σταματήσει να βλέπει τηλεόραση», πολύ δύσκολα ο σύγχρονος πολίτης θα μπορέσει να καταλάβει ότι,χρησιμοποιώντας την Τεχνητή Νοημοσύνη, θα πρέπει να σταματήσει να την χρησιμοποιεί. Ποιος«Αλαντίν»θα τολμούσε να πετάξει το«τζίνι»του; Το βιβλίο τουΠόστμανκλείνει (σελ. 200) με μια διαπίστωση που αφορούσε τονΘαυμαστό Καινούργιο Κόσμο του Χάξλεϋκαι ισχύει στον ίδιο, αν όχι στον ύψιστο βαθμό, και για την δική μας εποχή: «αυτό που βασάνιζε τον λαό στον 'Θαυμαστό Καινούργιο Κόσμο' δεν ήταν το γεγονός ότι γελούσαν αντί να σκέπτονται, αλλά ότιδεν ήξεραν γιατί γελούν και για ποιον λόγο είχαν σταματήσει να σκέπτονται». Σύμφωνα με την άποψη τουΚαρράσκο, τέσσερεις κίνδυνοι μπορούν να καταγραφούν σε σχέση με την λειτουργία του σύγχρονουμαζανθρώπινου ενυδρείου, το οποίο θυμίζει τοσπήλαιο του Πλάτωνα. Με την χρήση της προηγμένης τεχνολογίας μπορεί οποιοσδήποτε, δουλεύοντας αθόρυβα, να οργανώσει και να εξαπολύσει επίθεση στον πληθυσμό μέσω drones ή βιολογικών όπλων. Ελλοχεύει δηλαδή ηασύμμετρη απειλή ενός νέου αστικού ανταρτοπόλεμου. Μια ελίτ απάνθρωπων τεχνο-ζηλωτών (ηγέτες τεχνολογικών κολοσσών) δεν ενδιαφέρονται για τον άνθρωπο αλλά για την υστεροφημία τους, αποβλέποντας στηνμετάλλαξη του ανθρώπου σε μετάνθρωπο. Κύριο γνώρισμα του δεύτερου θα είναι ησύζευξη(διεπαφή) τουεγκεφάλουτου με τηνμηχανή. Βλ. και παρακάτω, υπό τον αριθμό VI. Είναι πιθανό να προκληθεί κοινωνική αναταραχή από τηνφτωχοποίηση των πολιτώνλόγω της απώλειας της εργασίας τους, που θα οφείλεται στην κυριαρχία της Τεχνητής Νοημοσύνης, σε συνδυασμό με τηναλαζονεία και την βουλιμία της εξουσίας. Ο τέταρτος κίνδυνος είναι ηολοκληρωτική επιτήρηση των πληθυσμώνμε την χρήσηπρογνωστικών συστημάτων, ψηφιακών ταυτοτήτωνκαι, βεβαίως, τηςΤεχνητής Νοημοσύνης. Σε κάποια στιγμή, οΚαρράσκο(στο 27ολεπτό) προέβαλε ένα σύντομο βίντεο με απόσπασμα από την περίφημη συνέντευξη που πριν από περίπου έναν χρόνο είχε παραχωρήσει στονΡος Ντάουθατ(Ross Douthat), Αμερικανό συγγραφέα και αρθρογράφο των New York Times, ο δισεκατομμυριούχος, τεχνομανιακόςΠίτερ Τιλ(Peter Thiel), διευθυντής τηςPalantir(πρόκειται για την τεχνολογική εταιρεία που προμηθεύει κυβερνήσεις με λογισμικά παρακολούθησης) καιμεγαλοεπενδυτής της Facebook. Στο απόσπασμα αυτό βλέπουμε και ακούμε τοντεράστιο και, συνάμα, σοκαριστικό δισταγμότου Τιλ να απαντήσει στο κρίσιμο ερώτημα του δημοσιογράφου: «Θα προτιμούσες να επιβιώσει η ανθρώπινη φυλή, σωστά;». Μετά από την αδυναμία του Τιλ να απαντήσει στο ερώτημα αυτό, σκεπτόμενος για αρκετά δευτερόλεπτα, ο δημοσιογράφος τού θέτει το «δύσκολο» ερώτημα τροποποιημένο ως εξής: «Θα επιβίωνε η ανθρώπινη φυλή;». Μετά από έναν νέο δισταγμό, που όμως αυτήν την φορά διήρκεσε πολύ λιγότερο, ο Τιλ απαντάκαταφατικά, συμπληρώνοντας ότι«θα ήθελε να λύσουμε ριζικά αυτά τα προβλήματα»(εννοώντας προφανώς τα προβλήματα που απειλούν την ανθρώπινη φυλή). Και, αμέσως μετά, ο Τιλ επικαλείται τονμετανθρωπισμό, δηλ. τον (σύμφωνα με τον ορισμό που έδωσε)ριζοσπαστικό μετασχηματισμό του ανθρώπινου βιολογικού σώματος σε ένα αθάνατο σώμα. Είναι προφανές ότι τέτοιες θέσεις τροφοδοτούν την υπόνοια ότι ηυπερεθνική τεχνολογική ελίτ, που κατευθύνει τις εγκατεστημένες στα διάφορα κράτη μαριονέτες της, λειτουργεί μεόρους μιας σύγχρονης τεχνοθεολογίας: η τεχνολογία, δηλαδή, έρχεται ολίγον κατ' ολίγον, πλέον όμως με ταχύτατα βήματα, να αντικαταστήσει τον Δημιουργό του σύμπαντος κόσμου με τηνθεοποιημένη Τεχνητή Νοημοσύνη, η οποίαπροπαγανδίζεταιότι θα συμβάλει στο επίτευγμα τηςανθρώπινης αθανασίας. Μόνο που πρόκειται γιαψευτο-αθανασία, αφού αυτή θα στηρίζεται στηνσύζευξη (διεπαφή) του ανθρώπου με την μηχανήκαι, ως εκ τούτου,το τίμημα γι' αυτήν την τεχνολογική «αθανασία» θα είναι η κατάργηση του ανθρώπου! Το μεγάλο διακύβευμα, κατά τονΚαρράσκο, αφορά το αν επιθυμούμε να είμαστεελεύθεροιή προτιμάμε να μένουμεσυλλογικά απαθείςμπροστά στηνκαταιγιστική εφόρμηση της σύγχρονης τεχνολογίας, κορωνίδα της οποίας είναι ηΤεχνητή Νοημοσύνη. Δυστυχώς, η διεκδίκηση της ελευθερίας και εν γένει των θεμελιωδών δικαιωμάτων μαςδυσχεραίνεται σημαντικά από την εφαρμογή όλων εκείνων των μεθόδων που εφαρμόζονται από μελετητές της κοινωνικής μηχανικής. Οι μέθοδοι αυτές ανάγονται σε ηχηρά ονόματα του παρελθόντος, όπως είναι προεχόντως ο θεμελιωτής της προπαγάνδαςΈντουαρντ Μπερνέζ(Edward Bernays) και ο συμπεριφοριστήςΜπ. Φ. Σκίνερ(B. F. Skinner). Ειδικά οΣκίνερθεμελίωσε την συντελεστική εξαρτημένη μάθηση (operant conditioning), αποδεικνύοντας ότι το δίπολο«ανταμοιβή (επιβράβευση) και τιμωρία»διαμορφώνουν την ανθρώπινη συμπεριφορά. Όποιος ανακαλέσει στο μυαλό του ταπρονόμια των εμβολιασμένωνκαι τουςαποκλεισμούς των ανεμβολίαστων, που είχαν την τιμητική τους στην εποχή του κορωνοϊού, θα αντιληφθεί αμέσως ότι οι κυβερνήσεις που διαχειρίστηκαν την τελευταία υγειονομική κρίσηαξιοποίησαν στο έπακρο τα ευρήματα των συμπεριφοριστών. Σημειωτέον ότι ο Σκίνερ οδηγήθηκε στο πόρισμά του για την αξία της ανταμοιβής και της τιμωρίαςμετατρέποντας σε πειραματόζωα μερικούς αρουραίους. Ειδικότερα, χρησιμοποίησε ένανλειτουργικό θάλαμο προσαρμογήςμέσα στον οποίο τους εκπαίδευσε να εκτελούν συγκεκριμένες ενέργειες, π.χ. να πιέζουν μοχλούς. Για να επιτύχει την εκπαίδευση των αρουραίων, τουςεπιβράβευεμε τηναπελευθέρωσητης πολυπόθητης τροφής, όταν αυτοί εκτελούσαν τις εντολές, ενώ τουςτιμωρούσεμε τηνστέρησήτης, όταν δεν συμμορφώνονταν. Υπάρχει κανείς που δεν μπορεί να αντιληφθεί ότιαπό την εποχή των πειραματόζωων έχουμε εισέλθει στην εποχή των πειραματανθρώπων; Δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο το γεγονός ότι ο Σκίνερ«διατηρούσε κρυφές διασυνδέσεις με τους Ναζί», ενώ «οραματίστηκε να δημιουργήσει μια παγκόσμια κοινότητα όπου θα κυβερνούσαν συμπεριφοριστές ψυχολόγοι, οι οποίοι θα διαμόρφωναν ή θα εκπαίδευαν τους πολίτες της σε φάλαγγεςκαλοπροαίρετων ρομπότ» (επ' αυτών βλ.Slater,Το κουτί της ψυχής. Τα 10 σπουδαιότερα ψυχολογικά πειράματα του 20ού αιώνα, μτφ.:Δέσποινα Αλεξανδρή,εκδ. Οξύ, Αθήνα 2009, σελ. 17 επ.·Βαθιώτη,Από την πανδημία στην κλιματική αλλαγή. Συντονισμένα τρομο-κράτη σε φόντο παγκόσμιας διακυβέρνησης, 3η έκδ., Αλφειός, 2023, σελ. 93). Το όραμα τουΣκίνεργια την δημιουργία μιαςπαγκόσμιας κοινότηταςπου θα κυβερνάται απόεπιστήμονεςθυμίζει, ασφαλώς,το μασονικό-σιωνιστικό όραμα για την εγκαθίδρυση Παγκόσμιας Κυβέρνησης! Μάλιστα, οΣκίνερδεν ήταν ο μόνος που είχε αυτό το όραμα. Ο Ρώσος καθηγητής ΒιοχημείαςΙσαάκ Ασίμωφ(Isaac Asimov), στην τελευταία σελίδα του βιβλίου του«Σήμερα, αύριο και…»(μτφ.:Φ. Κονδύλης,εκδ. Κάκτος, Αθήνα 1977, σελ. 468), έγραφε: «Κι οι επιστήμονες […] παντού μιλούν την ίδια γλώσσα, την επαγγελματική γλώσσα της επιστήμης, και αποδέχονται τον ίδιο τρόπο σκέψης. […] Στους επιστήμονες λοιπόν, σαν τάξη, δεν πρέπει άραγε να στραφούμε, για να βρούμε τους ηγέτες που θα μας οδηγήσουν στον αγώνα για μιαπαγκόσμια κυβέρνηση;». Αλλά και πριν από τον Ασίμωφ ήταν ο Βρετανός ΦιλόσοφοςΜπέρτραντ Ράσσελεκείνος που, στο βιβλίο του«Η επιστήμη και ο άνθρωπος»(μτφ.:Γ. Δυριώτης,εκδ. Αρσενίδη, Αθήνα 1963, σελ. 191 επ.), έκανε λόγο για «μιαΠαγκόσμια Κυβέρνηση, στην οποίαοι ανώτατοι άρχοντες θα παραχωρούν μεγάλο μέρος της εξουσίας τους σε εμπειρογνώμονες διαφόρων κλάδων». Από την άλλη πλευρά, έχουν υπάρξει σημαντικές προσωπικότητες από τον χώρο τηςπολιτικής, οι οποίοι, ήδη από τo δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, προέβλεψαν ότι η πορεία της ανθρωπότητας κινείται πάνω στιςολισθηρές ράγες του μαζικού κοινωνικού ελέγχου. Μια τέτοια προσωπικότητα ήταν οΖμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι, σύμβουλος τουΛίντον Τζόνσοναπό το 1966 έως το 1968 και τουΤζίμι Κάρτεραπό το 1977 έως το 1981, ο οποίος το 1970 είχε εκδώσει το εμβληματικό βιβλίο του«Μεταξύ δύο εποχών. Ο ρόλος της Αμερικής στην τεχνοτρονική εποχή»(Between Two Ages. America's Role in the Technotronic Era). Και σε αυτό το βιβλίο αναφέρθηκε οΚαρράσκο, υπογραμμίζοντας ότι οΜπρζεζίνσκιείχε διατυπώσει την θέση ότι η σταδιακή μεταμόρφωση των ΗΠΑ σε μιαάκρως ελεγχόμενη κοινωνία(highly controlled society) θα μπορούσε να είναι συνδυαστικό αποτέλεσμα: α)παρατεταμένων κοινωνικών κρίσεων β)εμφάνισης μιαςχαρισματικής προσωπικότηταςκαι γ)εργαλειοποίησης των ΜΜΕγια την απόσπαση τηςεμπιστοσύνηςτου κοινού. Συγκλονίζει η βαίνουσα προς επαλήθευση προφητεία του Μπρζεζίνσκιότι, αν τα πράγματα πάνε στραβά, δηλ. αν οι λαοί δεν αξιοποιήσουν την τεχνολογία προκειμένου να ελέγχουν τους κυβερνώντες, τότεκινδυνεύουν να καταντήσουν υποχείρια μιας τεχνοκρατικής ελίτ, ευάλωτα στην μαζική χειραγώγηση και την ολοκληρωτική επιτήρηση. Παράλληλα,το έθνος-κράτος θα αποσυντεθεί, οι πολίτες θα εκφυλισθούν σεπαθητικά υποκείμενα με ροπή προς την αποχαυνωτική ψυχαγωγίακαι εν τέλειθα διευκολυνθεί η εγκαθίδρυση μιας παγκόσμιας κυβέρνησηςαποτελούμενη απόαυταρχικούς τεχνοκράτες. Ηκατάργηση των μετρητώνδεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι θα επιταχύνει την εφαρμογή του σχεδίου της υπερεθνικής ελίτ γιαολοκληρωτική επιτήρηση των πληθυσμών(βλ. το σημαντικό βιβλίο τουNorbert Häring,Η κατάργηση των μετρητών και οι συνέπειές της. Οδεύοντας προς τον ολοκληρωτικό έλεγχο, μτφ.:Σοφία Μαριάτου,εκδ. Α. Α. Λιβάνη, Αθήνα 2016). Είναι θλιβερό το γεγονός ότι η Ελλάδα, η οποία φαίνεται ότι έχει βάλει πλώρη να κατακτήσει μία ακόμημαύρη τεχνολογική πρωτιά καταργώντας τα μετρητά, έχειτο αυστηρότερο ανώτατο όριο χρήσης μετρητών για την πραγματοποίηση εμπορικών συναλλαγών: μόνο μέχρι 500 €. Στον αντίποδα της Ελλάδος οΚαρράσκοεπεσήμανε ότι βρίσκονται πολλές χώρες, όπως η Σουηδία, η Φινλανδία, η Γερμανία, η Αυστρία, η Ιρλανδία αλλά και η Κύπρος, οι οποίεςδεν έχουν θεσπίσει κανένα όριο, ενώ άλλες χώρες, όπως η Ιταλία, το Βέλγιο, η Ολλανδία, η Πορτογαλία και η Τσεχία έχουν θεσπίσειόριο κατά πολύ υψηλότερο των 500 €. Η σύγκριση αυτή δείχνει ότι η Ελλάδα κυβερνάται συστηματικώς απόεναλλασσόμενες αυταρχικές κυβερνήσειςπου υλοποιούν υπερπρόθυμα τις εντολές της υπερεθνικής ελίτ. Είναι δε ηλίου φαεινότερον ότι ηκυβέρνηση Μητσοτάκη, αν επανεκλεγεί, θα μας οδηγήσει στονοριστικό και αμετάκλητο «πολιτικό θάνατό» μας, αφού, την επόμενη τετραετία που θα κυβερνήσει, εφόσον ο ελληνικός λαός αποδείξει ότι ρέπει προς τηνσυλλογική αυτοκτονία, είναι με μαθηματική ακρίβεια βέβαιον ότιθα υλοποιήσει και τα τελευταία βήματα που απαιτούνται για την επιβολή της καθολικής ψηφιακής επιτήρησης του πληθυσμού. OΚαρράσκο(από το λεπτό 1:09:44 και μετά)αποδοκίμασε ρητώς το εμβόλιο Covid, το οποίο, προς τιμήν του, ομολόγησε δημοσίως ότιδεν το έκανε. Δείχνοντας μια αυστραλιανή διαφήμιση που προέτρεπε τους Αυστραλούς να εμβολιασθούν, προκειμένου να «διασπείρουν», αντί του ιού, την ελευθερία ('Spread Freedom'), oΚαρράσκοτόνισε ότι υπέρ της απορριπτικής για το εμβόλιο κατά του κορωνοϊού απόφασής του έπαιξε σημαντικό ρόλο το γεγονός ότιένα ιατροτεχνολογικό προϊόν που είχε δοκιμασθεί μόλις 3-6 μήνες αποτέλεσε προϋπόθεση για την άσκηση της ελευθερίας του ανθρώπου! Επρόκειτο, με τα λόγια τουΚαρράσκο, γιαμάρκετινγκ, προκειμένου να διοχετευθεί το συγκεκριμένο προϊόν. Είναι αξιοσημείωτο ότι, όση ώρα οΚαρράσκοτοποθετείτο κατά του συγκεκριμένου πειραματικού εμβολίου, που εξακολουθεί να θερίζει κόσμο,ο Γιώργος Σαχίνης παρέμεινε άφωνος αλλά και άφαντος, αφούη κάμερα δεν τόλμησε να δείξει το πρόσωπό του, όντας επικεντρωμένη στο πρόσωπο του καλεσμένου του,θαρραλέου επικριτή του ψευτο-εμβολίου. Με αφορμή την ψηφιακή επιτήρηση που δοκιμάσθηκε με επιτυχία στην εποχή του μαζικού εμβολιασμού κατά του κορωνοϊού μέσω της χρήσηςψηφιακών πιστοποιητικών, μπορεί να γίνει λόγος για«βιολογική επιτήρηση», η οποία διακρίνεται στις εξής κατηγορίες: Βιομετρική αναγνώριση προσώπου, δακτυλικά αποτυπώματα, αναγνώριση φωνής, γενετικές βάσεις δεδομένων, βιομετρικά/ψηφιακά διαβατήρια και ηλεκτρονικές ταυτότητες, ψηφιακά πιστοποιητικά υγείας, φορετές συσκευές (smart watches, fitness trackers), βιομετρικοί αισθητήρες, εμφυτεύματα RFIC/NFC, εγκεφαλικές διεπαφές με ψηφιακές οντότητες. Ποιος δεν μπορεί να αντιληφθεί ότι με τέτοια τεχνολογικά εργαλεία δεν είναι, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, εφικτή η υλοποίηση του απάνθρωπου οράματος της επιβολής μιαςΠαγκόσμιας Δικτατορίας, η οποία θα μπορεί ναταυτοποιείτον παραβατικό («αρνητή», «ψεκασμένο», «συνωμοσιολόγο») πολίτη και, ακολούθως, να του επιβάλει τονκοινωνικο-οικονομικό αποκλεισμότου; Χάρη στην εξελιγμένη τεχνολογία, κάθε χώρα που θα έχει υποκύψει στην τεχνολογική σαγήνη θα έχει θέσει υποψηφιότητα να μετατραπεί σε ένακινεζικό καθεστώς καθημερινής κοινωνικής βαθμολόγησης του πολίτη, ο οποίος θα επιτρέπεται να είναι λιγότερο ή περισσότερο ελεύθερος ανάλογα με την διάθεση συμμόρφωσής του προς τα κυβερνητικά μέτρα. Για την εξέλιξη αυτή απαιτείται η αξιοποίηση όλων των εργαλείων κοινωνικο-οικονομικής επιτήρησης, τα οποία ήδη βρίσκονται σε εφαρμογή. Εδώ εμπίπτουν πρωτίστως ταεργαλεία παρακολούθησης κάθε χρήστη του Διαδικτύου, τα οποία ενεργοποιούνται όταν αυτός πραγματοποιεί αναζητήσεις στον παγκόσμιο ιστό ή ανταλλάσσει ηλεκτρονικά μηνύματα. Επίσης εδώ ανήκουν και ταψηφιακά νομίσματα ή τα ψηφιακά πορτοφόλια. Μετά την είδηση ότι ετέθη σε εφαρμογή τοΣύστημα Πιστοληπτικής Αξιολόγησης (credit scoring system)μέσω του οποίουθα βαθμολογείται η συνολική οικονομική συμπεριφορά κάθε φορολογούμενου, αξιολογώντας όχι μόνο ταεισοδήματακαι τιςοφειλέςτου, αλλά κυρίως τηνσυνέπειαμε την οποία εξυπηρετεί τις υποχρεώσεις και τις ρυθμίσεις του, δεν είναι δύσκολο να αντιληφθούμε σε ποιασκοτεινή σήραγγα κινεζικής κατασκευήςπάει να μας εγκλωβίσει ηεωσφορική κυβέρνηση Μητσοτάκη. Κοινό χαρακτηριστικό όλων των μορφών επιτήρησης είναι τοέλλειμμα εμπιστοσύνης των κυβερνήσεων προς τους πολίτες. Το δόγμα που επικρατεί μπορεί να συμπυκνωθεί στο εξής σλόγκαν:«όλοι ύποπτοι»! Μια και οΚαρράσκοδήλωσε λάτρης τουΑλμπέρ Καμύ, αξίζει να σημειωθεί ότι το σλόγκαν «όλοι ύποπτοι» υπάρχει στο θεατρικό έργο του Γάλλου φιλοσόφου«Κατάσταση πολιορκίας»(μτφ.:Γ. Θηβαίος,εκδ. Ηριδανός, Αθήνα 2020, σελ. 54)3. Παράλληλα, η λογική της επιτήρησης μπορεί να συσχετισθεί και με τηντάση βρεφοποίησης της κοινωνίας: Όπως οι γονείς, επειδή δεν εμπιστεύονται τα βρέφη και τα μικρά παιδιά τους, θέλουν να παρακολουθούν τι κάνουν εγκαθιστώντας κάμερες σε όλους τους χώρους του σπιτιού, έτσι και οι κυβερνήσεις, μιμούμενες την γονεϊκή συμπεριφορά, θέλουν να παρακολουθούν τι κάνουν (προσεχώς ίσως: και τι σκέπτονται) οι πολίτες, εγκαθιστώντας, αντιστοίχως,«κάμερες παντού»και αξιοποιώντας όλα τα διαθέσιμα τεχνολογικά εργαλεία επιτήρησής μας. Ηβρεφοποίηση(infantilization / Infantilisierung) είναι η έννοια-κλειδί για να κατανοήσουμε το κατάντημα τωνεκφυλισμένων (ψευτο)δημοκρατιών του 21ου (απατ)αιώνα. Τέλος, θα έπρεπε να είναι στον καθένα προφανές ότι η χρήσηπροηγμένης τεχνολογίαςκαθιστά τις εκλογέςδιαβλητές. Τούτη η διαπίστωση τουΚαρράσκοοφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχουντρεις βασικές μέθοδοι επηρεασμού της κοινής γνώμης και αλλοίωσης του εκλογικού αποτελέσματος, οι οποίες εφαρμόζονται τόσο προ της προσέλευσης των ψηφοφόρων στις (κάλπικες) κάλπες όσο και μετά την διεξαγωγή των εκλογών. Στοπρογενέστερο των εκλογών στάδιοτίθεται σε εφαρμογή ηεπιχείρηση χειραγώγησης των πολιτώνκυρίως μέσω τηςπροπαγάνδας, τωνφαλκιδευμένων δημοσκοπήσεωνκαι τηςδιασποράς ψευδών ή παραποιημένων ειδήσεων(false/fake news). Έτσι, οι ψηφοφόροινομίζουν ότι προσέρχονται στις κάλπες έχοντας σχηματίσει αυτόνομα την απόφασή τουςυπέρ του κόμματος και των υποψηφίων που θα επιλέξουν, ενώ στην πραγματικότηταη απόφασή τους αυτή έχει προδιαμορφωθεί μέσα από τον πνευματικό και ψυχολογικό πόλεμο που διεξάγεται επί μακρόν από τα γρανάζια του συστήματος. Στο στάδιο αυτό χρησιμοποιούνται και τεχνολογικά εργαλεία πουπαρακολουθούν τους πολίτες, εξορύσσουν δεδομένα από τα κινητά τους και στέλνουν τα κατάλληλα μηνύματαπου ενισχύουν ή αποδυναμώνουν τις κομματικές προτιμήσεις τους. Στομεταγενέστερο των εκλογών στάδιο, η αλλοίωση του εκλογικού αποτελέσματος μπορεί να είναι προϊόν είτεκακόβουλου λογισμικούπου εμφανίζει ψευδώς έναν υποψήφιο να έχει συγκεντρώσει περισσότερες ψήφους από τους λοιπούς υποψηφίους είτεεξωτερικής επιθέσεωςστα συστήματα μετάδοσης των αποτελεσμάτων είτεεσωτερικής δολιοφθοράςαπό άτομα που έχουν νόμιμη πρόσβαση στα εκλογικά συστήματα. Άρα, το προπαγανδιστικό σλόγκαν«γρήγορα, εύκολα, σίγουρα»που χρησιμοποιείται εν γένει από την κυβέρνηση και τις διάφορες εταιρείες για να πείσει τον πολίτη ναλατρέψει την τεχνολογίααποδεικνύεται απολύτωςυποκριτικόκαι ως προς την διεξαγωγή των εκλογών.Τα «γρήγορα εκλογικά αποτελέσματα» δεν είναι ποτέ ασφαλή! Κατόπιν αυτών, ιδίως στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές, είναι απολύτως απαραίτητο για τα κόμματα, προεχόντως τα νεοφώτιστα, να έχουν τοποθετήσειπροσεκτικούςεκλογικούς αντιπροσώπους σε όλα τα εκλογικά τμήματα, ώστε να είναι δυνατός ο έλεγχος της ορθότητας-ακρίβειας των επίσημων αποτελεσμάτων. Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, οΚαρράσκοεπεσήμανε ότι αποτελεί έναυπερχρεοκωπημένο και υποθηκευμένο προτεκτοράτομε θανάτους σχεδόν διπλάσιους από τις γεννήσεις, μεγηρασμένο πληθυσμόκαιυψηλά ποσοστά αποχήςαπό τις εκλογές. Στην σύγχρονη Ελλάδαδεν υπάρχει ούτε ελευθερία ούτε δημοκρατία. Αντ' αυτών κυριαρχεί συνεχώς οπειραματισμός σε βάρος των πολιτώνπου πραγματοποιείται από την πλευρά τηςδιεφθαρμένης ελίτ, η οποία εναλλάσσεται στον κυβερνητικό θώκο χρησιμοποιώντας ωςκαμουφλάζδιαφορετικά χρώματα και ονόματα, ενώ κατ' ουσίανόλα σχεδόν τα κόμματα υπηρετούν την ίδια νεοταξίτικη ατζέντα που ως τελικό στόχο έχει την ολοκληρωτική ψηφιακή επιτήρηση των πολιτώνκαι, μέσω αυτής, την επιβολή μιαςΠαγκόσμιας Κυβέρνησης. Με τα λόγια τουΚαρράσκο: «Τα απομεινάρια των δωσιλόγων μετεξελίχθηκαν στους πολιτικούς της μεταπολίτευσης που οδήγησαν την Ελλάδα σε υπερδανεισμό και στην επιβολή τριών μνημονίων». Ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, η ελπίδα για έξοδο από τον βόρβορο του διαφαινόμενου δυστοπικού ολοκληρωτισμού βρίσκεται στηναπόφασή μας να απεξαρτηθούμε από τους γίγαντες της τεχνολογίαςκαι να περάσουμε στην φάση ενόςσυμμετρικού ελέγχου της εκάστοτε κυβέρνησης, καλλιεργώντας παράλληλα τηνρηξικέλευθη φαντασία μας, τμήμα της οποίας μπορεί να αποτελέσει η συζήτηση για την μετάβαση σεεναλλακτικές μορφές κοινωνικής και οικονομικής οργάνωσης. Κεντρικό ζητούμενο, βεβαίως, είναι και ηηθική χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης. ΟΚαρράσκοέκλεισε την συνέντευξή του με την εξής θέση: «Ήρθε η ώρα για την ανθρωπότητα να ασχοληθεί με την χαμένη πνευματικότητα. Είναι το μόνο πράγμα που θα μας διαφοροποιήσει από τις ψηφιακές μηχανές. Είναι το μόνο πράγμα που θα μας φέρει κοντά σε κοινότητα και είναι το μόνο πράγμα που δώσει νόημα στην βιολογική μας ύπαρξη». Προηγουμένως, οΚαρράσκοείχε αναφέρει τους πνευματικούς φάρους του, ένας εκ των οποίων είναι οΕλβετός ψυχίατρος και ψυχαναλυτήςΚαρλ Γιουνγκ(Carl Jung). Δυστυχώς, όμως, όπως μας πληροφορεί οπ. Σεραφείμ Ρόουζστο βιβλίο του«H Ορθοδοξία και η θρησκεία του μέλλοντος»(μτφ.:Μαρία Δημητριάδου,Γ΄ έκδ. διορθωμένη και επαυξημένη, Μορφή εκδοθήτω, Αθήνα, Αύγουστος 2011,σελ. 253), ο Γιουνγκ είχε υποστηρίξειαπαράδεκτες νεοεποχίτικες απόψεις: «ήταν ένας από τουςπρωτοπόρους του κινήματος της Νέας Εποχής. Ο Γιουνγκ, που συμμετείχε σε πνευματιστικές συγκεντρώσεις και παραδέχθηκε ότι είχε'πνεύματα-οδηγούς', δίδασκε ότιο αποκλεισμός της 'σκοτεινής πλευράς'είναι έναθανάσιμο ελάττωμα του Χριστιανισμούκαι ότι γι' αυτόπρέπει να προστεθεί μια τέταρτη υπόσταση στην Αγία Τριάδα – ο Εωσφόρος»! Βλ. και: Βλ. και: Βλ. αναλυτικά: