ODA

Zamanın oturarak aktığı etrafı fotoğraflarla çevrili bu yer. Nasıl da göz göze bakılır orada geçmişe. Nasıl da geleceğe bakar çocuklar. Anne babanın ve çocukların kendini her kaybedeşinde bulduğu en küçük yaşam alanı insanda tarifsiz ve hesapsız bir mutluluk oluşturur. Hesapsız diyorum çünkü kardeşin olur mesela. Olmasa da olur olmayanlar da vardır ama odada hep bir hikaye anlatılır. Oda benim için yaşamın devam edebilmesi için insanın kendine yeni kelimeler eklediği nadide bir yerdir. Eve ve size bu kadar ait olması. Evden ve sizden bu kadar hoşlanması. Ben bir odaya doğup bir odada büyüdüğümüzü ve bütün odaların birbirine asla benzemediğini bizim asla birbirimize benzemediğimizi düşünürüm ve böyle düşünmeyi de odadan öğrendiğimi bilirim. Işıksız kalınca körebe oynanan yere oda deriz. Babam gözünü kapatır asla ellerinden korkmayız.