Jacob Alon betovert in het Zonnehuis, Amsterdam

In het fraaie, sfeervolle Zonnehuis in Tuindorp Oostzaan in Amsterdam Noord gaf de Schotse Jacob Alon onlangs een betoverend concert. Een optreden waarin de prachtige liedjes van hun vorig jaar verschenen debuut In Limerence een méér dan gloedvolle vertolking kregen. In het half uurtje voorafgaande aan het optreden, verzorgt de Nederlandse Thijs Veldhuis een verrassend voorprogramma. Zichzelf begeleidend op de vleugel laat hij schitterende intense ballads horen, waaronder ook een cover van het Rufus Wainwright nummer Going To A Town. Zijn eigen nummers beloven veel voor het album dat hij momenteel aan het opnemen is. Vanaf het moment dat Jacob opkomt reageert het publiek enthousiast. Bijgestaan door Ruby op keyboards met ondersteunende soundscapes, weet Jacob moeiteloos over te schakelen tussen akoestische gitaar en piano, soms zelf binnen één liedje! Bij elk nummer wordt een nieuw gestemde gitaar aangereikt, zodat er geen tijd verloren gaat. Hun gitaarstijl is werkelijk fenomenaal. De virtuositeit staat nergens de emotionaliteit in de weg. Maar… hun unique selling point is uiteraard die geweldige stem, ongeacht het register dat wordt aangewend. Als er echter in falsetto wordt gezongen, gebeurt er iets magisch, iets betoverends. 'Wow', roept iemand na afloop van een nummer als Jacob ziel en zaligheid heeft blootgelegd. Kippevel en ontroering. Jacob weet door hun gepassioneerdheid het publiek mee te voeren in hun muzikale zoektocht. Hun stem is een uitdrukking van een innerlijke kracht die aangeboord wordt, ondanks of juist door de kwetsbaarheid die Jacob uitstraalt. Zeker als Jacob zich helemaal laat gaan, weten zij het publiek mee te nemen in die vervoering. Als er ooit sprake was van de helende kracht van muziek, dan is het wel bij Jacob Alon. Make me feel better, make me feel whole. Hun liedjes zijn op het eerste gehoor niet heel toegankelijk, laten we zeggen het zijn geen gemakkelijke meezingers, maar juist daardoor heel meeslepend. En toch zijn ze zonder uitzondering wel degelijk melodieus. Was het album In Limerence een van de opvallendste van 2025, live krijgen de liedjes pas echt vleugels en overstijgen zichzelf. Hoogtepunten noemen is lastig, bijna onmogelijk. Maar vooruit, laten we in ieder geval I Couldn't Feed Her , Fairy in a Bottle en Don't Fall Asleep noemen. Daarmee doe ik Liquid Gold 25 , Amber en ga maar door tekort.,, Jacob trakteert ons ook op twee schitterende nieuwe liedjes, die ongetwijfeld op een nieuw studioalbum zullen komen. Binnenkort verschijnt er overigens een live album opgenomen in The Roundhouse in Londen. Het Zonnehuis was een schitterende locatie voor dit concert, alhoewel de luchtcirculatie wel verbeterd zou kunnen worden, gezien ze stijgende temperatuur gedurende het optreden. Jacob voelden zich in ieder geval vereerd dat er zoveel mensen besloten hadden te komen. Het Zonnehuis (hoe toepasselijk was de naam!) was voor Jacob een lichtbaken, een safe space , een veilige ruimte voor iedereen om zichzelf te kunnen zijn, maar zeker en vooral voor queer mensen zoals Jacob. Samen staan we sterk in een donkere en wrede wereld. Jacob Alon. Een innemende, ietwat verlegen, persoonlijkheid met een uitzonderlijke ziel. Hun persoonlijke ervaringen vertaald in bijzonder poëtische muziek. De sfeer tijdens dit prachtige concert was intiem en bewonderend. Het daverende applaus aan het slot was dan ook niet minder dan verdiend. August Moon (pt. 1) Liquid Gold 25 I'm Going Home (Tim Curry cover) I Couldn't Feed Her Zathura Elijah Don't Fall Asleep Glimmer Of Amber Confession August Moon (pt. 2) Pushing To Pull Away Fairy in a Bottle Lava 4