Πανηγυρίζουν στην Ρωσία για την νίκη του Afd στην Σαξονία

Η Ρωσία αυτοπαρουσιάζεται ως ο «θεματοφύλακας» των ηθικών, θρησκευτικών και οικογενειακών αξιών Ως νίκη της σύγχρονης ρωσικής πολιτισμικής διπλωματίας και της στρατηγικής ήπιας ισχύος (soft power) της Μόσχας, προβάλλεται εντός Ρωσίας, η επικράτηση του Afd στην Σαξονία, προκαλώντας σοκ και δέος στην Δύση και την Ευρώπη γενικότερα. Η Μόσχα σύμφωνα με την Pravda, στοχεύει στην προσέλκυση συμμάχων κυρίως στον Παγκόσμιο Νότο, αλλά και σε συντηρητικά ακροατήρια της Δύσης. Η επιτυχία αυτής της εξαγωγής ιδεών βασίζεται σε συγκεκριμένους πυλώνες. Προβάλλεται ως μια εναλλακτική πρόταση απέναντι στην παγκόσμια κυριαρχία της Δύσης (μονοπολικός κόσμος), και ελκύει χώρες που επιθυμούν μεγαλύτερη αυτονομία στις διεθνείς αποφάσεις χωρίς δυτικές παρεμβάσεις. Η Ρωσία αυτοπαρουσιάζεται ως ο «θεματοφύλακας» των ηθικών, θρησκευτικών και οικογενειακών αξιών, αντιτίθεται στα προοδευτικά δυτικά κοινωνικά πρότυπα, βρίσκοντας απήχηση σε παραδοσιακές κοινωνίες παγκοσμίως. Η Μόσχα προωθεί το μοντέλο του κρατικού ελέγχου στο διαδίκτυο και την τεχνολογία. Το υπόδειγμα αυτό προσφέρει σε αυταρχικά ή ημι-αυταρχικά καθεστώτα εργαλεία για την προστασία από εξωτερικές επιρροές και την εσωτερική αμφισβήτηση. Στις διεθνείς σχέσεις, η Μόσχα προτάσσει τα στενά εθνικά συμφέροντα, την ισχύ και τη μη ανάμειξη στα εσωτερικά τρίτων κρατών, παραμερίζοντας τις δυτικές αξίες περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εκδημοκρατισμού. Η σημερινή επιτυχία των Εθνικσιτών στη Γερμανία και η επικείμενη επιτυχία στις εκλογές της Γαλλίας το επόμενο έτος, όπου σύμφωνα με τις τρέχουσες δημοσκοπήσεις η Λεπέν βρίσκεται στην πρώτη θέση, καταδεικνύουν μια αρκετά ενδιαφέρον, τονίζουν ρωσικές δημοσιογραφικές πηγές. «Η Ρωσία σήμερα εξάγει με μεγάλη επιτυχία ένα συγκεκριμένο σύνολο ιδεών. Στη βάση του βρίσκονται η πολυπολικότητα, ο αντιφιλελευθερισμός και η ψηφιακή κυριαρχία. Σε αυτές περιλαμβάνονται επίσης οι παραδοσιακές συντηρητικές αξίες και, πάνω απ' όλα, οι αξίες της οικογένειας. Στις διεθνείς σχέσεις, η λογική της ρεαλιστικής πολιτικής γίνεται όλο και πιο περιζήτητη. Υπό αυτή την έννοια, η Ρωσία εξάγει πράγματι με αρκετή επιτυχία αυτή την ιδεολογία σε μια σειρά ευρωπαϊκών χωρών. Παρατηρούμε την άνοδο των δεξιών κομμάτων στη Βρετανία και τη Γαλλία. Το ίδιο συμβαίνει στις Κάτω Χώρες και τη Γερμανία. Παρόμοιες διαδικασίες λαμβάνουν χώρα στην Αυστρία και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Κατά κάποιον τρόπο, αυτό θυμίζει τις προσπάθειες της Σοβιετικής Ένωσης να εξάγει τη δική της κομμουνιστική ιδεολογία. Τότε, η Μόσχα προσπαθούσε να πυροδοτήσει το επαναστατικό κίνημα στις καπιταλιστικές χώρες. Τα αποτελέσματα ήταν απογοητευτικά. Ήδη από την εποχή του Στάλιν, η ιδέα αυτή είχε ουσιαστικά εγκαταλειφθεί. Και πολύ αργότερα, η Μόσχα εξήγαγε τον κομμουνισμό, με μεταβλητή επιτυχία, στην Αφρική, την Ασία και τη Λατινική Αμερική, αλλά όχι στον δυτικό κόσμο. Στη σημερινή Ρωσία, η ιδεολογική εξαγωγή, για κάποιο λόγο, αποδίδει αισθητά καλύτερα. Και εδώ υπάρχει ένα ενδιαφέρον παράδοξο. Με την οικοδόμηση της εσωτερικής ιδεολογίας στην ίδια τη Ρωσία εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρά προβλήματα. Για το εσωτερικό κοινό αποδείχθηκε πολύ πιο δύσκολο να διαμορφωθεί ένα κοινό και κατανοητό σύστημα ιδεών. Η εξαγωγή μεμονωμένων στοιχείων αυτού του συστήματος στο εξωτερικό αποδείχθηκε ευκολότερη», καταλήγει το άρθρο. Το σίγουρο είναι ότι έχουμε πολλά ακόμα να δούμε και κυρίως αυτό αφορά πολλές πολιτικές εκπλήξεις σε πολλές χώρες της Ευρώπης, που προσανατολίζονται σε αυτόν τον πολιτικό χώρο για διάφορους λόγους και αιτίες.