Και όμως, ο Πύργος του Έιφελ δεν μένει ποτέ στο ίδιο ύψος

Το φαινόμενο της θερμικής διαστολής προκαλεί αυξομειώσεις στον όγκο του υλικού ανάλογα με την εποχή του χρόνου Προσθέστε την parallaximag.gr ως προτεινόμενη πηγή στη Google Στις 31 Μαρτίου 1889, όταν ο Πύργος του Έιφελ αποκαλύφθηκε στο Παρίσι στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Έκθεσης, ο κόσμος υποδέχθηκε το απόλυτο σύμβολο της βιομηχανικής προόδου. Με αρχικό όνομα «Ο Πύργος των 300 Μέτρων», διατήρησε τον τίτλο της ψηλότερης κατασκευής στον πλανήτη για 42 ολόκληρα χρόνια, μέχρι την ανέγερση του Empire State Building στη Νέα Υόρκη το 1931. Σήμερα, μαζί με τις κεραίες ραδιοφωνίας που προστέθηκαν με τα χρόνια, το συνολικό του ύψος φτάνει τα 330 μέτρα. Αν και παραμένει αισθητά χαμηλότερος μπροστά στο «θηρίο» του Ντουμπάι, το Burj Khalifa των 828 μέτρων, ο Πύργος του Έιφελ κρύβει ένα μυστικό που ελάχιστοι γνωρίζουν: δεν έχει ποτέ το ίδιο ύψος. Ο Πύργος είναι κατασκευασμένος από ελαστικό σίδερο (puddle iron), ένα υλικό εξαιρετικά ανθεκτικό στις καιρικές συνθήκες, αλλά παράλληλα ιδιαίτερα ευαίσθητο στις αυξομειώσεις της θερμοκρασίας. Το φαινόμενο της θερμικής διαστολής προκαλεί αυξομειώσεις στον όγκο του υλικού ανάλογα με την εποχή του χρόνου. Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, η άνοδος της θερμοκρασίας διογκώνει το μέταλλο, με αποτέλεσμα η κατασκευή να ψηλώνει έως και κατά 15 εκατοστά. Μάλιστα, επειδή ο ήλιος χτυπά μόνο τη μία πλευρά του κτιρίου, το μέταλλο διαστέλλεται ανόμοια, αναγκάζοντας την κορυφή του να γείρει ελαφρώς προς την αντίθετη κατεύθυνση. Το χειμώνα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο φαινόμενο, αν και σε μικρότερη ένταση. Όταν ο υδράργυρος πέφτει αρκετά κάτω από το μηδέν, το μέταλλο συστέλλεται και ο Πύργος χάνει μερικά εκατοστά από το συνολικό του ύψος. Το διασημότερο τοπόσημο του Παρισιού αποδεικνύεται τελικά ένας «ζωντανός» οργανισμός που προσαρμόζεται στις διαθέσεις του καιρού, επιβεβαιώνοντας τη μεγαλειώδη μηχανική του Γκουστάβ Έιφελ. πηγή: Société d'Exploitation de la Tour Eiffel (SETE) / toureiffel.paris, The daily digest