«Ας κάνουν οικογένεια, αλλά να μην προκαλούν»

Ο γάμος και η οικογένεια προστατεύονται για πρώτη φορά στο Σύνταγμα του 1927. Αν και από τότε συμπληρώνεται ένας αιώνας, ούτε στο Σύνταγμα του 1927 ούτε σε κανένα μεταγενέστερο, ούτε φυσικά στο ισχύον, δεν υπάρχει κάποιος νομικός ορισμός της οικογένειας. Συζητήσεις για το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 21§1 Σ. γίνονταν και γίνονται – π.χ. αν προστατεύεται και η οικογένεια αλλοδαπών ή τα ζευγάρια που έχουν σύμφωνο συμβίωσης ή ζουν σε ελεύθερη συμβίωση – , αλλά για ένα ζήτημα δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία. Οτι εφόσον υπάρχει δεσμός γονέα-παιδιού, αυτός συνιστά «οικογένεια» που προστατεύεται από το Σύνταγμα, αλλά και από την ΕΣΔΑ. Θα ήταν, άλλωστε, παρανοϊκό να ισχυριστεί κάποιος ότι δεν προστατεύονται π.χ. οι μονογονεϊκές οικογένειες, οι οποίες στην Ελλάδα είναι πάνω από 450.000 και αποτελούν πάνω από το ένα τέταρτο των νοικοκυριών. Επομένως, μόνο ένας αμαθής θα ισχυριζόταν ότι το Σύνταγμά μας, όχι μόνο προστατεύει αποκλειστικά την «παραδοσιακή» οικογένεια, του σχήματος πατέρας – μητέρα – παιδιά, αλλά μπορεί να αποτελέσει και βάση για διάκριση έναντι άλλων μορφών οικογένειας στις οποίες υπάρχει δεσμός μεταξύ γονέα και παιδιού. Ο αμαθής αυτός βρέθηκε στο πρόσωπο του κ. Νότη Μηταράκη, χωρίς αυτό να εκπλήξει πολλούς, αλλά δυστυχώς και πολλά άλλα – υψηλόβαθμα μάλιστα – στελέχη του κυβερνώντος κόμματος που υποστήριξαν παρόμοιες θέσεις. Ενα από αυτά ήταν και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Ο κ. Παύλος Μαρινάκης, ίσως επειδή «έχει και τη νομική ιδιότητα», δεν υποστήριξε ευθέως την προφανή ανοησία περί αποκλειστικής προστασίας της «παραδοσιακής» οικογένειας, αλλά οι δηλώσεις του στην ουσία τους είναι ακόμη προβληματικότερες – και πολιτικά και νομικά. Τον κ. Μαρινάκη τον ενόχλησε ότι παιδιά του Δημοτικού μαθαίνουν πως υπάρχουν οικογένειες με γονείς του ίδιου φύλου. Τις οικογένειες, όμως, με γονείς του ίδιου φύλου, όχι μόνο αναγνώρισε νομικά η κυβέρνηση στην οποία μετέχει αλλά τις θεσμοθέτησε κιόλας. Ισχυρίζεται ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ότι ναι μεν αυτές οι οικογένειες υπάρχουν και αναγνωρίζονται από τους νόμους και το Σύνταγμα της χώρας μας, αλλά πρέπει να το κρατάμε κρυφό από τα παιδιά; Και πώς αυτή η άποψη είναι συμβατή με τα όσα μεγαλόστομα έλεγε το 2024; Τότε οι υπουργοί της κυβέρνησης (είναι υφυπουργός και ο ίδιος, θυμίζω) είχαν «αυξημένη θεσμική υποχρέωση να υπερψηφίσουν» το νομοσχέδιο για τον γάμο των ομοφύλων στο πλαίσιο της πολιτικής της ΝΔ και των διακηρύξεων του κ. Μητσοτάκη για ισότητα των πολιτών· τώρα μπορούν να λένε ότι οι οικογένειες που φτιάχνουν αυτοί οι άνθρωποι είναι «λιγότερο ίσες» από τις άλλες και τις ανέχονται μεν, αλλά «να μην προκαλούν κιόλας»; Ο κ. Μητσοτάκης τότε έλεγε ότι προστατεύει «αυτονόητα δικαιώματα παιδιών με την 'ασπίδα' των γονιών τους», ότι «είναι κάτι το οποίο προβλέπει το Σύνταγμά μας, είναι κάτι το οποίο απαιτεί το ίδιο το πολίτευμά μας, ώστε να καταστούν επιτέλους 'ορατοί' γύρω μας άνθρωποι ως τώρα 'αόρατοι'. Και, μαζί τους, πολλά παιδιά να βρουν επιτέλους τη θέση που τους ταιριάζει, δίπλα σε όλα τα άλλα». Τώρα ο κ. Μαρινάκης θέλει αυτά τα παιδιά να χάσουν τη θέση που τους ταιριάζει και οι γονείς τους να ξαναγίνουν «αόρατοι»; Γιατί αυτό μας λέει. Αντί λοιπόν ο κ. Μαρινάκης και οι υπόλοιποι γιαλαντζί MAGA να λένε ανοησίες περί woke ατζέντας, για να κατασκευάσουν από το πουθενά εχθρούς και να φτιάξουν το «προφίλ» τους στο εκλογικό κοινό που στοχεύουν, ας έχουν την ευθύτητα να πουν ότι δεν υποστηρίζουν ούτε την κυβερνητική πολιτική ούτε τον νόμο που ψήφισαν και ότι δεν πιστεύουν αυτά που έλεγε τότε ο Πρωθυπουργός. Και φυσικά όσοι είχαν «αυξημένη θεσμική υποχρέωση» να στηρίξουν αυτήν την πολιτική, όπως ο ίδιος, να παραιτηθούν από την κυβέρνηση, αντί να σκάβουν τον λάκκο συναδέλφων τους, που και τον νόμο τήρησαν και σεβάστηκαν – ως όφειλαν – τις εισηγήσεις των αρμόδιων για την έγκριση σχολικών βιβλίων. Ο Αντύπας Καρίπογλου είναι δικηγόρος