Για να μείνουν όλα ίδια

Φόρτωση Text-to-Speech... Ισως θα υπήρχε η πολυτέλεια να χαλαρώσουμε για λίγο και να ομφαλοσκοπήσουμε αν ο υπόλοιπος κόσμος πήγαινε καλά – ε, θα μας παρέσυρε κι εμάς, ακόμη κι αν δεν θέλαμε. Δεν πάει. Ο Ντόναλντ Τραμπ καταστρέφει την παγκόσμια οικονομία με τα κατορθώματά του στη Μέση Ανατολή, και οι αγορές που μέχρι πρότινος εμφανίζονταν αδιάφορες για τις επιπτώσεις, αρχίζουν τώρα να τις νιώθουν. Η τιμή του αργού, από τα 80 δολ./βαρέλι προ μηνός, τείνει να αγγίξει τα 100 δολ., τα προϊόντα διύλισης (καθώς καταστρέφονται διυλιστήρια και στον πόλεμο της Ουκρανίας) ακριβαίνουν πολύ ταχύτερα, ενώ ανάλογη είναι η πορεία των τιμών του φυσικού αερίου στην Ευρώπη – η οποία έμεινε με χαμηλά αποθέματα. Τα ακριβότερα καύσιμα οδηγούν σε υψηλότερο κόστος παραγωγής, σε πληθωριστικές προσδοκίες, σε (μαζί με τα χρέη) υψηλότερες αποδόσεις ομολόγων και, τέλος, σε πιέσεις στην ανάπτυξη και στις μετοχές. Τα πράγματα δεν πάνε καλά. Αν δεν ζούμε σε κάποιο δικό μας κόσμο, δεν μπορούμε να αγνοούμε τις διεθνείς εξελίξεις που μας επηρεάζουν. Η κυβέρνηση, ως μη ώφειλε, προσποιείται ότι δεν τις βλέπει, ώστε εν είδει μαγνητοφωνημένου μηνύματος να επαναλαμβάνει ότι –δήθεν– η ελληνική οικονομία είναι θωρακισμένη και αναπτύσσεται με ρυθμούς που θα ζήλευε όλη η Ευρώπη. Ισως, λοιπόν, υπήρχε πάλι η πολυτέλεια να κάψουμε λίγο χρόνο και να ομφαλοσκοπήσουμε, αν αυτά ήταν αλήθεια. Αλλά δεν είναι. Η δύναμη μιας οικονομίας κρίνεται από την ικανότητά της να παράγει νέο πλούτο και να δημιουργεί επαρκείς θέσεις εργασίας με αμοιβές που επιτρέπουν αξιοπρεπή διαβίωση. Και η ελληνική είναι μια αδύναμη οικονομία. Οσον αφορά την παραγωγικότητα, είναι προτελευταία μεταξύ των «27» της Ευρωπαϊκής Ενωσης και στην τρίτη χαμηλότερη θέση μεταξύ των 38 μελών του ΟΟΣΑ. Οσον αφορά την απασχόληση, παρά τη βελτίωση που σταθερά σημειώνεται μετά το 2014, το καθ' ημάς ποσοστό ανεργίας παραμένει περίπου 30% υψηλότερο από τον μέσο όρο των «27» της Ε.Ε. Το νέο διεθνές περιβάλλον και η αδύναμη ελληνική οικονομία. Το χειρότερο είναι η πολύ κακή ποιότητα των θέσεων εργασίας που δημιουργούνται: τα δύο τρίτα των μισθωτών, περίπου 1,5 εκατομμύριο νέοι κατά τεκμήριο άνθρωποι, με μόρφωση, προσόντα και κέφι για δουλειά, έχουν μισθό κάτω από 960 ευρώ καθαρά. Παλαιότερα, φτωχός ήταν όποιος ήταν άνεργος, στην εποχή μας μπορεί κάλλιστα να είσαι φτωχός ενώ έχεις εργασία. Οι ανισότητες επιδεικνύονται, το σύστημα γίνεται όλο και λιγότερο συμπεριληπτικό, η κοινωνική κινητικότητα εξασθενεί, η αδύναμη οικονομία συμβάλλει στην αποδυνάμωση της δημοκρατίας. Το νέο διεθνές περιβάλλον, καθώς αρχίζει να βαραίνει η ατμόσφαιρα στις περισσότερες οικονομίες του κόσμου και ιδιαίτερα στις ευρωπαϊκές, βρίσκει την ελληνική οικονομία με όλες τις διαρθρωτικές αδυναμίες, αυτές που σε συνθήκες μεγάλης διεθνούς αναστάτωσης έχουν στοιχίσει πολύ ακριβά στη χώρα μας. Η ανάγκη ριζικής αλλαγής πορείας γίνεται πιο φανερή από πριν. Δεν θα μπορούσε, άλλωστε, να είναι εσαεί ανεκτό να ξοδεύονται δεκάδες δισ. ευρώ χωρίς να αφήνουν αναπτυξιακό αποτύπωμα και με τη ζωή των νοικοκυριών του κόσμου της εργασίας να επιδεινώνεται. Η καθησυχαστική παροχολογία από το βήμα της ΔΕΘ αυτή την αλλαγή επιχειρεί να εξουδετερώσει. Ωστε να αλλάξει ό,τι πρέπει, για να μείνουν όλα ίδια.