Explained: ಚೀನಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬಹಿಷ್ಕರಿಸುವ ಕರೆ ಆರ್ಥಿಕ ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಸರಿಹೊಂದುತ್ತದೆಯೇ? ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯೇ?

ಭಾರತ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯುರೋಪ್, ಅಮೆರಿಕ, ವಿಯೆಟ್ನಾಂ ಮತ್ತು ಫಿಲಿಪೈನ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಚೀನಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಬಹಿಷ್ಕರಿಸುವ ಕರೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿವೆ. ಭೌಗೋಳಿಕ ರಾಜಕೀಯ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿತ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕಳವಳಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಚೀನಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಬಹಿಷ್ಕರಿಸುವ ಧ್ವನಿ ತೀವ್ರಗೊಳ್ಳುದೆ. ಈ ಚಳವಳಿಗಳು ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಆರ್ಥಿಕ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾದವು. ಚೀನಾದ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಜಾಗತಿಕ ಪೂರೈಕೆ ಸರಪಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಚೀನಾ ವಿರೋಧಿ ಭಾವನೆ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರೂ, ಚೀನಾ ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತಿದೆ. ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಡುವ ಬಹಿಷ್ಕಾರಗಳಿಗಿಂತ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಗಣನೆಗಳ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ವ್ಯಾಪಾರ ಬಹಿಷ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಚೀನಿ ವಿರೋಧಿ ಭಾವನೆಗೆ ಕರೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಏಕೈಕ ದೇಶ ಚೀನಾ ಆಗಿರಬಹುದು. ಅದರ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಕಳಪೆ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಕಾರಣವೆಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಚೀನಾದೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಾಪಾರದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಪಾಲನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ದೇಶಗಳು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಚೀನಾವನ್ನು ಬಹಿಷ್ಕರಿಸುವಂತೆ, ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವಿವೇಕದ ಸುಂಕಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಲು ಕರೆ ನೀಡುತ್ತಿರುವುದು ಕುತೂಹಲಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಚೀನಿ ಸರಕುಗಳ ಬಹಿಷ್ಕಾರವನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವ ಮತ್ತು ದೇಶೀಯವಾಗಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ಗ್ರಾಹಕ ನೇತೃತ್ವದ ಚಳವಳಿಗಳೂ ಸಹ ಇವೆ. ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಬಹಿಷ್ಕಾರದ ಕರೆಗಳು ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರ ನಿರ್ಬಂಧಿತ ಕ್ರಮಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಯುರೋಪ್, ಅಮೆರಿಕ, ಭಾರತ ಮತ್ತು ವಿಯೆಟ್ನಾಂ ಸೇರಿದಂತೆ ಅದರ ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಾಪಾರ ಪಾಲುದಾರರಿಂದ ಬಂದಿವೆ. ಈ ದೇಶಗಳು ಚೀನಾದ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಬಹಿಷ್ಕರಿಸಲು ನೇರ ಮತ್ತು ಪರೋಕ್ಷ ಕರೆಗಳನ್ನು ಕಂಡಿವೆ. ಈ ಬಹಿಷ್ಕಾರದ ಕರೆಗಳು 2010 ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು COVID-19 ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗದ ನಂತರ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆದವು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಈ ಬಹಿಷ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಗ್ರಾಹಕ ನೇತೃತ್ವದ ಚಳವಳಿಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವು ದೇಶ ಅಥವಾ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ-ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಒಂದು ಅವಧಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಚೀನಾದಲ್ಲಿನ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯನ್ನು ಯುರೋಪ್ ಟೀಕಿಸುತ್ತಿದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತಾ ಕಾಳಜಿಯ ನಿರಂತರ ಪ್ರಜ್ಞೆಯೂ ಇದೆ. ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಯುರೋಪ್ ಜಾಗತಿಕ ಪೂರೈಕೆ ಸರಪಳಿ ದುರ್ಬಲತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಯುರೋಪಿಯನ್ ನೀತಿ ನಿರೂಪಕರು ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಚೀನಿ ಸರಕುಗಳ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಕರೆ ನೀಡುತ್ತಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಅಮೆರಿಕ ಕೂಡ ಚೀನಾದಿಂದ ಸರಕುಗಳನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಅಮೆರಿಕವು ವ್ಯಾಪಾರ ನಿರ್ಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ಅಸಮಂಜಸ ಸುಂಕಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಚೀನಾದ ಸರಕುಗಳ ಹರಿವನ್ನು ತಡೆಯಲು ವಿಭಿನ್ನ ತಂತ್ರವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಕಗಳು, ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಪೂರೈಕೆ ಸರಪಳಿ ವೈವಿಧ್ಯೀಕರಣ ಮತ್ತು ಆಮದು ಮಾಡಿದ ಸರಕುಗಳಿಗಿಂತ ದೇಶೀಯವಾಗಿ ಒಲವು ತೋರುವ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಖರೀದಿ ನೀತಿಗಳ ಮೂಲಕ ದೇಶೀಯ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತದೆ. ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿನ ಕೆಲವು ಗುಂಪುಗಳು ಗ್ರಾಹಕರು ಚೀನಿ ಸರಕುಗಳಿಗಿಂತ ಅಮೆರಿಕನ್ ನಿರ್ಮಿತ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವಂತೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಲು ಅಭಿಯಾನಗಳು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಹಕ ಚಳವಳಿಗಳನ್ನು ಸಹ ಮುನ್ನಡೆಸಿದವು. ಚೀನಾ ಒಟ್ಟು ವಿಸ್ತೀರ್ಣದಲ್ಲಿ ಮೂರನೇ ಅತಿದೊಡ್ಡ ದೇಶ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವದ ಎರಡನೇ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹೊಂದಿರುವ ದೇಶವಾಗಿದೆ. ಚೀನಾ ಈ ಅನುಕೂಲಗಳನ್ನು, ಅಂದರೆ ಭೂಪ್ರದೇಶ, ಹೇರಳವಾದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಯಪಡೆಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಜಿಡಿಪಿಯಿಂದ ವಿಶ್ವದ ಎರಡನೇ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಾಗಿದೆ. ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ನೀತಿಗಳು, ಹೂಡಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ಏಕೀಕರಣದ ಸಂಯೋಜನೆಯ ಮೂಲಕ ಚೀನಾ ತನ್ನ ದೊಡ್ಡ, ಮುಂದುವರಿದ ಉತ್ಪಾದನಾ ನೆಲೆ ಮತ್ತು ಕೌಶಲ್ಯಪೂರ್ಣ ಕಾರ್ಯಪಡೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಚೀನಾ ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಬಲ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಚೀನಾ 14 ನೆರೆಯ ದೇಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೂ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದೆ. ಈ ಗಡಿಗಳ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳನ್ನು ವಿವಾದಾತ್ಮಕವೆಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಭಾರತ ಮತ್ತು ವಿಯೆಟ್ನಾಂ ಸೇರಿದಂತೆ ನೆರೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ, ಫಿಲಿಪೈನ್ಸ್, ವಿಯೆಟ್ನಾಂ, ಮಲೇಷ್ಯಾ, ಬ್ರೂನಿ, ತೈವಾನ್ ಮತ್ತು ಜಪಾನ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವಾರು ದೇಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಚೀನಾ ತೀವ್ರ ಸಮುದ್ರ ಗಡಿ ವಿವಾದಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಈ ವಿವಾದಗಳು ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣ ಚೀನಾ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿನ ದ್ವೀಪಗಳು, ಸಮುದ್ರಾಳದ ಹವಳಗಳು ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರ ವಲಯಗಳ ಮೇಲಿನ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ಜಪಾನ್‌ನೊಂದಿಗಿನ ವಿವಾದವು ಪೂರ್ವ ಚೀನಾ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿನ ದ್ವೀಪಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಚೀನಾದ ಬಳಿ ಇರುವ ಸರಕುಗಳ ಆಮದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ಇತರೆ ಪ್ರಮುಖ ದೇಶಗಳೆಂದರೆ ಭಾರತ, ವಿಯೆಟ್ನಾಂ ಮತ್ತು ಫಿಲಿಪೈನ್ಸ್. ಇವು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ, ಸಮುದ್ರ ವಿವಾದಗಳು ಮತ್ತು ಚೀನಾದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದಿಂದಾಗಿ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿವೆ. ವಿಯೆಟ್ನಾಂ ಮತ್ತು ಫಿಲಿಪೈನ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಚೀನಾ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿನ ವಿವಾದಗಳು, ಚೀನಾ ವಿರೋಧಿ ಭಾವನೆ, ರಾಜಕೀಯ ಒತ್ತಡಗಳು ಮತ್ತು ಉತ್ಪನ್ನದ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ಕಳವಳಗಳಿಂದಾಗಿ ಚೀನಿ ಸರಕುಗಳ ಗ್ರಾಹಕರ ನೇತೃತ್ವದ ಬಹಿಷ್ಕಾರಗಳು ಸಾಕಷ್ಟು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಭಾರತವು 1962 ರಿಂದಲೂ ಚೀನಾ ವಿರೋಧಿ ಭಾವನೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಹಕರ ನೇತೃತ್ವದ ಚೀನಿ ಸರಕುಗಳ ಬಹಿಷ್ಕಾರದ ದೀರ್ಘ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಗಡಿ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಗಳು, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ವಿವಾದಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಗಾಗಿ ಒತ್ತಡದ ನಡುವೆಯೂ ರಾಷ್ಟ್ರದೊಂದಿಗೆ ಒಗ್ಗಟ್ಟನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಚೀನಾದ ಸರಕುಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವುದು ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಜೂನ್ 2020 ರಲ್ಲಿ, ಭಾರತ ಮತ್ತು ಚೀನಾದ ಸೈನಿಕರ ನಡುವಿನ ಗಾಲ್ವಾನ್​ ಸಂಘರ್ಷ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತಾ ಕಾಳಜಿಗಳನ್ನು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸಿತು. ಇದು ಚೀನಾದ ಬಗ್ಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ತಿರುವು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಬಲವಾದ ಚೀನಾ ವಿರೋಧಿ ಭಾವನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ದೇಶೀಯ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಮತ್ತು ಪೂರೈಕೆ ಸರಪಳಿ ಸ್ಥಿತಿಸ್ಥಾಪಕತ್ವವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಲು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಿ ಹೂಡಿಕೆಗಳ ಪರಿಶೀಲನೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವು ಅನೇಕ ನೀತಿ ಮಟ್ಟದ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿತು. 'ಮೇಕ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾ' ಮತ್ತು 'ವೋಕಲ್ ಫಾರ್ ಲೋಕಲ್' ನಂತಹ ಉಪಕ್ರಮಗಳು ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಸರಕುಗಳಿಗೆ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲಪಡಿಸಿವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಚೀನಾ ಭಾರತದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ವ್ಯಾಪಾರ ಪಾಲುದಾರರಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಉತ್ಪಾದನಾ ಘಟಕಗಳು ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕಚ್ಚಾ ವಸ್ತುಗಳ ಮೇಲಿನ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಅವಲಂಬನೆಯಿಂದಾಗಿ, ಜೂನ್ 2026 ರಲ್ಲಿ ಚೀನಾದೊಂದಿಗಿನ ಭಾರತದ ವ್ಯಾಪಾರ ಕೊರತೆಯು ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಗರಿಷ್ಠ 112.16 ಬಿಲಿಯನ್​ ಡಾಲರ್​ಗೆ ಏರಿತು. 2025-26ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಭಾರತದೊಂದಿಗಿನ ಚೀನಾದ ವ್ಯಾಪಾರವು ಕೇವಲ ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಗರಿಷ್ಠ ಮಟ್ಟವನ್ನು ತಲುಪಿಲ್ಲ. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ, ಚೀನಾದ ರಫ್ತು 27% ರಷ್ಟು ಏರಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ, 2026 ರ ಮೊದಲ 6 ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಚೀನಾದ ರಫ್ತು 17.6% ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ 2.12 ಟ್ರಿಲಿಯನ್‌ ಡಾಲರ್​ಗೆ ತಲುಪಿದೆ. ಇದು ದಾಖಲೆಯೂ ಹೌದು. ಕಳೆದೊಂದು ದಶಕದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು ಹಲವಾರು ಚೀನಿ ಬ್ರ್ಯಾಂಡ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಮೊಬೈಲ್ ಗೇಮ್​​ಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿವೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಚೀನಾ ನಿರ್ಮಿತ ಸ್ಮಾರ್ಟ್‌ಫೋನ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಚೀನಾ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ ಗೇಮ್​​ಗಳು, ಇವುಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಪೂರಕವಾಗಿವೆ. ಚೀನಿ ಮೊಬೈಲ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಆಟಗಳನ್ನು ಬಳಸುವ ನಿಜವಾದ ಬೆದರಿಕೆ ಎಂದರೆ ದತ್ತಾಂಶ ಗೌಪ್ಯತೆ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಜೊತೆಗೆ ಭಾರತದ ವ್ಯಾಪಾರ ಸಮತೋಲನದ ಮೇಲೆ ಅವುಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಭಾವವೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಚೀನಾದ ರಫ್ತುಗಳಲ್ಲಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಎಐ ಸಂಬಂಧಿತ ಸರಕು ಮತ್ತು ಸೇವೆಗಳಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಎಐ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಕ್ಕೆ ಬೇಡಿಕೆಯು ಸೆಮಿಕಂಡಕ್ಟರ್ ಚಿಪ್‌ಗಳ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಲೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಪೂರ್ವ ಏಷ್ಯಾದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಚೀನಾದ ಸ್ಥಳ, ವ್ಯಾಪಾರ ಜಾಲಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು, ಮುಂದುವರಿದ ಬಂದರುಗಳು ಮತ್ತು ಉತ್ಪಾದನಾ ಸಮೂಹಗಳಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಅಳವಡಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ, ಜಾಗತಿಕ ಪೂರೈಕೆ ಸರಪಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನಿರ್ಣಾಯಕವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಚೀನಾದ ಮೇಲಿನ ನಿರಂತರ ವ್ಯಾಪಾರ ಅವಲಂಬನೆಯು ಭೌಗೋಳಿಕ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಅಡಚಣೆಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ವಿರೋಧಿ ಭಾವನೆ ಮತ್ತು ಚೀನಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಬಹಿಷ್ಕಾರಗಳು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಚರ್ಚೆಯ ವಿಷಯಗಳಾಗಿವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪ್ರಸ್ತುತ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಚೀನಾದ ಮೇಲಿನ ವ್ಯಾಪಾರ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲಾಗದು ಮತ್ತು ಅನಿವಾರ್ಯ. ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಉತ್ಪಾದನೆ ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ವ್ಯವಹಾರ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಭಾರತ ನಿರಂತರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಸರ್ಕಾರವು ವಿದೇಶಿ ಹೂಡಿಕೆ ನೀತಿಗಳನ್ನು ತರ್ಕಬದ್ಧಗೊಳಿಸಿತು ಮತ್ತು ಆಮದುಗಳ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ನಾವೀನ್ಯತೆಯ ಮೂಲಕ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವತ್ತ ಗಮನಹರಿಸಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಕಳೆದೊಂದು ದಶಕದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ವ್ಯಾಪಾರ ಅವಲಂಬನೆಯು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ಇದರೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಾಪಾರ ಅಸಮತೋಲನವೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಚೀನಾದಿಂದ ಆಮದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. 2014 ರಲ್ಲಿ $54.2 ಬಿಲಿಯನ್‌ನಿಂದ 2019 ರಲ್ಲಿ $74.8 ಬಿಲಿಯನ್‌ಗೆ ಏರಿದೆ. 2024 ರಲ್ಲಿ $120 ಬಿಲಿಯನ್ ಮತ್ತು 2026 ರಲ್ಲಿ $140 ಬಿಲಿಯನ್ ತಲುಪುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಭಾರತದ ರಫ್ತು ಇದಕ್ಕೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿದೆ. 2014 ರಲ್ಲಿ 13.4 ಬಿಲಿಯನ್‌ ಡಾಲರ್​​ನಷ್ಟಿತ್ತು. ಅದು 2024 ರ ವೇಳೆಗೆ 28.1 ಬಿಲಿಯನ್‌ಗೆ ಏರಿತು. ನಂತರ 2026 ರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 19.48 ಬಿಲಿಯನ್‌ ಡಾಲರ್​ಗೆ ಇಳಿದಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಚೀನಾದೊಂದಿಗಿನ ವ್ಯಾಪಾರ ಕೊರತೆಯು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಿರುವುದು ನಿರಂತರ ವ್ಯಾಪಾರ ಅಸಮತೋಲನವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಭಾರತವು ಚೀನಾವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಚೀನಾದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲು ಭಾರತ ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದೆ. ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯು ಚೀನಾದೊಂದಿಗಿನ ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಬಂಧದ ಆಳವಾದ ಏಕೀಕರಣವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ವ್ಯಾಪಾರ ಅವಲಂಬನೆ ಮತ್ತು ಪೂರೈಕೆ ಸರಪಳಿ ದುರ್ಬಲತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಳವಳಗಳು ಮೇಕ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾ, ಆತ್ಮನಿರ್ಭರ್​ ಭಾರತ್ ಮತ್ತು ದೇಶೀಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ಉತ್ಪಾದನೆ ಸಂಬಂಧಿತ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಕ ಯೋಜನೆಗಳಂತಹ ಉಪಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದರೂ, ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ವ್ಯಾಪಾರದ ಪ್ರಮಾಣವು ಚೀನಾ ಪ್ರಮುಖ ಆರ್ಥಿಕ ಪಾಲುದಾರನಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಭಾರತದ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರವು ವ್ಯಾಪಾರ ಸಹಕಾರದ ಮೂಲಕ ಚೀನಾದೊಂದಿಗೆ ಸಮತೋಲನ ಸಾಧಿಸುವುದರ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಗಮನಹರಿಸಿದೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೂರೈಕೆ ಸರಪಳಿಗಳನ್ನು ವೈವಿಧ್ಯಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ, ದೇಶೀಯ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ರಫ್ತು ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕತೆಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅತಿಯಾದ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಭಾರತದ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರವು ಆಮದು ಪರ್ಯಾಯದಿಂದ ಜಾಗತಿಕ ವ್ಯಾಪಾರ ಜಾಲಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ದೇಶೀಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳ ಉತ್ತೇಜನಕ್ಕೆ ಬದಲಾಯಿತು. ಮೇಕ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾ, ಆತ್ಮನಿರ್ಭರ ಭಾರತ್ ಮತ್ತು ಉತ್ಪಾದನೆ ಸಂಬಂಧಿತ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಕ ಯೋಜನೆಗಳಂತಹ ಗಮನಾರ್ಹ ಉಪಕ್ರಮಗಳು ರಕ್ಷಣೆ, ನವೀಕರಿಸಬಹುದಾದ ಇಂಧನ ಮತ್ತು ಔಷಧಗಳಂತಹ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪ್ರಯೋಜನಗಳನ್ನು ನೀಡಿವೆ. ಈ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ, ದೇಶೀಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಆಮದು ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಭಾರತವು ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದರಿಂದ ದೂರವಿದೆ. ಕಚ್ಚಾ ತೈಲ, ಅರೆವಾಹಕ ಘಟಕಗಳು, ಮುಂದುವರಿದ ಕೈಗಾರಿಕಾ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಉತ್ಪಾದನಾ ಉಪಕರಣಗಳ ಆಮದನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಸೂಚನೆ: ಇಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಲೇಖಕರದ್ದಾಗಿವೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಯಾವುದೇ ನೀತಿ- ನಿರೂಪಗಣೆಗಳು ಈಟಿವಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಲೇಖಕ - ಪ್ರೊ. ಎಂ. ವೆಂಕಟೇಶ್ವರಲು - ಐಐಎಂ- ಮುಂಬೈ ಇವುಗಳನ್ನೂ ಓದಿ: