ถึงเวลาที่ไทยต้องมีกองทุนเชิงกลยุทธ์ของประเทศเสียที

แน่นอนที่สุด นักลงทุนจะได้รับการปรนเปรอจากรัฐบาลไทยด้วยการลดสารพัดภาษีให้ เมื่อลงทุนแล้วก็กลัวเขาจะย้ายฐานการผลิตไปประเทศเพื่อนบ้านของเรา คนของรัฐบาลก็จะเกิดความพะวงบางเรื่อง เช่น เรื่อง Data Center เราก็ปล่อยให้เขามาลงทุนกันเหมือนแย่งกันขุดทอง โดยหารู้ไม่ว่าเราจะถูกกระทบแค่ไหนอย่างไร แล้วเราก็มีอาการว้าวุ่น เมื่อวันศุกร์ที่ 4 กันยายน ท่านรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังได้กล่าวในงานปิดการประชุม Bangkok Summit 2026 ที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ เป็นแนวนโยบายเศรษฐกิจของรัฐบาลนี้ (ที่ยังไม่รู้ว่าจะอยู่ได้นานแค่ไหน) จะผลักดันให้ไทยก้าวขึ้นเป็นประเทศที่มีรายได้สูงภายในปี 2580 โดยการเน้นให้การลงทุนเป็นตัวนำ (Investment-Led Growth Policy) พร้อมตั้งเป้าหมายให้ GDP ขยายตัวเฉลี่ย 5 % ต่อปี แต่แล้วเมื่อฟังแนวทางของท่านในเรื่องแนวทางการลงทุน ก็เข้าอีหรอบเดิม คือ ท่านหวังให้มีการดึงการไหลเข้าของเงินทุนจากต่างประเทศเป็นสรณะ คำก็เงินนอก สองคำก็เงินนอก ทั้งๆ ที่เราเห็นกันเต็มตาแล้วว่าผลของการมุ่งเปิดรับเงินนอกแบบหัวปักหัวปำในช่วง 30 – 40 ปีที่ผ่านมา ไทยเราได้รับประโยชน์และความสุขแค่ไหน ความทุกข์แค่ไหน นับวันรายได้ภาครัฐไม่พอรายจ่ายจนหนี้สาธารณะพุ่ง และหนี้ครัวเรือนลอยชนเพดาน ส่วนประชาชนก็จนตลอดกาล โดยไม่เคยรู้จักกับการเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ลองทบทวนกันให้หนักหน่อยว่านโยบายที่ว่านี้จะถูกต้องจริงแท้แค่ไหน ที่น่าเจ็บใจนักคือ ผู้ใหญ่ในรัฐบาลไทย ไม่ค่อยสนใจการส่งเสริมให้คนไทยและกองทุนของคนไทยเป็นตัวนำการลงทุนเสียเอง ยิ่งกว่านั้นกองทุนของรัฐบาลไทยที่จะนำมาลงก็ดูเหมือนว่าจะไม่มีกองทุนอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน นับวันแม้สินค้าที่เราต้องใช้เองตั้งแต่ไม้จิ้มฟันยันเรือรบ ทุกวันนี้ล้วนเป็นของที่ต่างชาติผลิตแทบจะทุกรายการ เสื้อผ้าและของใช้ทั่วไปไม่ว่าชิ้นเล็กชิ้นน้อย คนไทยก็ใช้ของนำเข้าแทบทั้งหมดอยู่แล้ว ส่วนสินค้าส่งออกของไทยทุกวันนี้ ก็เป็นสินค้าที่ผลิตจากบริษัทและโรงงานที่ต่างชาติเป็นผู้ลงทุนเป็นส่วนใหญ่ แม้สินค้าชิ้นส่วนที่เป็นสินค้าห่วงโซ่อุปทาน (Supply Chain) ก็เป็นผลผลิตจากบริษัทที่ชาวต่างชาติถือหุ้นแทบทุกรายการ ยิ่งการลงทุนของบริษัทใหญ่ๆของไทยที่อยู่ในตลาดหลักทรัพย์ทุกวันนี้ ก็มีกองทุนต่างชาติถือหุ้นอย่างมีนัยสำคัญทั้งนั้นไม่ว่าสาขาใด ยิ่งธนาคารพาณิชย์ใหญ่ๆ ยิ่งมีต่างชาติถือหุ้นมาก เงินกำไรและเงินปันผลที่ดีก็ต้องจ่ายไปให้กองทุนต่างชาติไม่ใช่น้อย ส่วนคนไทยข้าราชการก็ถูกกดดันด้วยเงินเดือนต่ำๆ แรงงานก็ถูกกดดันด้วยค่าจ้างน้อยนิด เกษตรกรก็ถูกกดดันด้วยผลผลิตราคาถูก อยากถามตรงๆกับรัฐบาลที่คนไทยระดับมีภูมิปัญญาส่วนใหญ่ไม่ค่อยศรัทธาในการมีธรรมาภิบาลทุกวันนี้ว่า ท่านได้ตระหนักถึงจุดบอดของบ้านเมืองดังกล่าวกันบ้างไหมครับ