Ας τα βγάλουν πέρα…

Φόρτωση Text-to-Speech... Ο κ. Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι ο μόνος πρόεδρος των ΗΠΑ που συχνά υπήρξε σκληρότατος προς τους συμμάχους του στο ΝΑΤΟ. Ο πλέον βάναυσος ενδεχομένως, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, υπήρξε ο Ντουάιτ Aϊζενχάουερ, που άσκησε τρομακτικές πιέσεις στη Βρετανία και στη Γαλλία κατά τον Πόλεμο του Σουέζ, το 1956, απειλώντας με επιβολή εξουθενωτικών οικονομικών μέτρων. Από την εποχή εκείνη άρχισε η διάλυση των δύο μεγαλυτέρων αποικιακών δυνάμεων του πλανήτη. Την προστασία και ασφάλεια πολλών ανεξαρτητοποιηθεισών αποικιών ανέλαβαν έκτοτε σταδιακώς οι ΗΠΑ. Θεωρήθηκε εσφαλμένα ότι η διαδικασία αυτή είχε ολοκληρωθεί. Αυτά έως την 31η Αυγούστου, όταν στο Οβάλ Γραφείο ένας δημοσιογράφος ερώτησε τον κ. Τραμπ εάν προτίθεται να αναθεωρήσει τη θέση των ΗΠΑ έναντι των νήσων Φώκλαντ. Η απάντηση του Αμερικανού ήταν χαρακτηριστική του ύφους του. «Πάντα αναθεωρώ κάθε μας θέση, και τα Φώκλαντ είναι μία από αυτές τις περιπτώσεις». Για να προσθέσει στη συνέχεια ότι «η Βρετανία έχει κάποια προβλήματα, αλλά θα επιλυθούν». Το ουσιώδες είναι πως όλα αυτά δεν ήταν συμπτωματικά και αυθόρμητα. Διότι ήδη από τον Απρίλιο υπήρχαν βάσιμες πληροφορίες ότι το αμερικανικό Πεντάγωνο υπέβαλε προτάσεις που περιελάμβαναν τα Φώκλαντ ως πλεονέκτημα των ΗΠΑ για άσκηση πιέσεως στη Βρετανία. Η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου δεν αντέδρασε. Ο κ. Αντι Μπέρναμ έκρινε σκόπιμο, μάλλον ορθώς, να μην αρχίσει την πρωθυπουργική σταδιοδρομία του συγκρουόμενος με τον θυμώδη και απρόβλεπτο ηγέτη του Ελευθέρου Κόσμου. Απλώς ο λόρδος Ρόμπερτς της Μπελγκράβια και μέλος της Βουλής των Λόρδων χαρακτήρισε την «αναθεώρηση» του προέδρου Τραμπ ως «τακτική ενός νταή». Και μάλλον ανιστόρητου. Οταν, το 1765, η Βρετανία διεκδίκησε και κατέλαβε τα Δυτικά Φώκλαντ, τα νησιά ήταν ακατοίκητα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν υπήρχαν καν ως ανεξάρτητη πολιτική οντότητα και η Αργεντινή ανακήρυξε την ανεξαρτησία της μόλις το 1822. Το 1982 η Αργεντινή κατέλαβε τα νησιά, η εισβολή καταδικάστηκε από τις ΗΠΑ, η Βρετανία κήρυξε τον πόλεμο και νίκησε. Στο δημοψήφισμα του 2013, 99,8% των κατοίκων επέλεξαν τη βρετανική υπηκοότητα. Εάν κάτι διαφοροποιεί τον κ. Τραμπ από τους προκατόχους του, είναι ότι ανήγαγε τη συναλλακτική αρχή του εμπορίου σε φιλοσοφία των σχέσεων με τους συμμάχους του. Με άλλα λόγια, θα σας προστατεύσουμε και θα συνεργασθούμε, αλλά θα πρέπει να πληρώσετε και να υποστηρίξετε τους στόχους της Αμερικής. Πολιτικές αντιστοιχίες με προηγούμενους προέδρους δύσκολα θα βρεθούν. Υπάρχει ο σαιξπηρικός «Βασιλιάς Ληρ». Είμαι βασιλιάς και συνεπώς η πραγματικότητα πρέπει να συμμορφωθεί με την ιδέα που έχω εγώ. Υπάρχει και ο κάπτεν Aχαμπ στο μυθιστόρημα του Μέλβιλ «Μόμπι Ντικ», όπου ένας άνδρας μεγάλος και ισχυρός προσδίδει στη δυσαρέσκειά του κοσμογονική σημασία. Πρόκειται για τρέλα του μεγαλείου στον ύψιστο βαθμό, θα έλεγε κανείς. Αλλά αυτός είναι ο κ. Τραμπ και με αυτόν ας προσπαθήσουν να τα βγάλουν πέρα οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί του.